(S)(B)(D) [Off] (23.01.2012 / 01:45)

EBDULQAFFAR (22.01.2012/11:31)

Qurani kerimde adlari cekilen butler kecmiwde hemin qovmun momin bendeleri olmuwlar.sonradan hemin qovm onlari tanrinin qizlari adlandirmiwdilar ve onlari butlewdirmiwler.EYNILE SIZIN KIMI.

sen bütün menasin bilmirsen diyesen..

Siz Vehabiler bu cur ayeleri Wielere nisbet verirsiz..

Quranın ''Yunis'' suresi 106-cı aye buyurur: ''Allahdan başqa sene ne bir xeyir, ne de bir zerer vere bileni çağırma.''
''Yunis'' suresi 106-cı ayede bütler ve tanrılar nezerde tutulur ki, bu da müşrükler haqqında deyilmişdir. Şieler ise bunu Allahın qüdreti ve möcüzesi kimi qebul edir, İslam Peyğemberi(s) ve Ehli-Beyt(e)-ın Allahın qüdreti ile şefa vere bilmesinde inkar edilmez delilleri var. ''Allahın izni ile ölüleri dirildirem.'' ''Ali İmran'' suresi, aye-49-da İsa peyğemberin dilinden bele buyurulur. Peyğemberimiz ve Ehli-Beytin Allahın qüdreti ile şefa vere bilmesine geldikde ise bu hadiseler tarixden bize çox tanışdır ve defelerle bu kimi halların şahidi olmuşuq. Ancaq biz o misallarla deyil, Quran ayesi ve hedislerle cavab vereceyik: ''Bu köyneyimi aparın atamın üzüne sürtün ve yeniden görmeye başlayar.'' (''Yusif'' suresi, aye-93) Başqa yerde ''Muştuluqçu gelib köyneyi Yequbun üzüne sürten kimi onun gözleri açıldı.'' (''Yusif'' suresi, aye-96) Yusif peyğemberin köyneyi Yequb peyğemberin gözlerine şefa verdi. Göründüyü kimi peyğemberin köyneyi insan gözüne nur vere biler ve buna ancaq kafirler inanmaz. İslam peyğemberi(s) buyurur: ''Mene beş şey verildi … ve şefaet de eta edildi.'' (''Sehihi Buxari'' c. 1, seh. 91 (Misir çapı), Ehmed ibn Henbel ''Müsned'' kitabı c. 1, seh. 301) Göründüyü kimi Allahın izni ile şefaet verile biler.

Allah Quranda buyurur: ''Biz her bir peyğemberi, ancaq Allahın izni ile itaet olun deye gönderdik. Onlar (günahkarlar) özlerine zülm etdikleri zaman derhal senin yanına gelib Allahdan bağışlanmaq dileseydiler ve Peyğember de onlar üçün efv isteseydi, elbette Allahın tövbeleri qebul eden ve merhemetli olduğunu bilerdiler.'' (''Nisa'' suresi, aye-64) ''(Oğlanları ona–Yequb peyğembere) Bizim üçün günahlarımızın bağışlanmağını dile. Biz doğrudan da günahkar olmuşuq! Dediler.'' (''Yusif'' suresi, aye-97) ''(Yequb peyğember ) Dedi:- Men tezlikle Rebbimden sizin bağışlanmağınızı dileyecem. O heqiqeten bağışlayan ve rehm edendir.'' (''Yusif'' suresi, aye-98) Ayeler açıq-aydın gösterir ki, emeli-saleh insanı Allaha vasiteçi seçmek heç de günah deyil. Bütün müselmanlar bir-biri üçün dua etmelidirler. Ancaq emeli-saleh, pak Allahın eziz bendesinin duası daha tez qebul olunar.
Bir gün kor bir kişi Peyğember(s)- in yanına gelib dedi: ''Allahdan menim şefa tapmağımı dile. '' Peyğember(s) buyurdu ki, iki reket namaz qıldıqdan sonra bele dua et: ''İlahi men senden kömek dileyirem ve mehriban peyğember olan Mehemmedin vasitesile senin qapına üz getirirem! Ey Mehemmed, men ehtiyacım haqqında ve senin vasitenle Allaha üz tuturam ki, menim hacetimi yerine yetiresen. İlahi onu mene şefaetçi qerar ver.'' (Ehmed ibn Henbelin ''Müsned'' kitabı c. 1, seh. 313 (Beyrut çapı), ''Süneni İbni Mace'' c. 1, seh. 441 ve İbni Teymiyyenin ''Et-tevassül vel-vesile'' kitabı, seh. 98 (Beyrut çapı))

Şie teriqeti - Ceferi mezhebi insanın ne ölüsünden, ne de dirisinden hacet istemir. Şie Peyğembere ve imamlara xatir Allahdan isteyir. Allah hemişe duanı qebul etmeye qadirdir. Bundan elave ''Allah yolunda öldürülenleri heç de ölü zenn etme! Xeyr, onlar öz Rebbleri yanında diri olub ruzi (Behişt nemetlerinden) yeyirler.'' (''Ali İmran'' suresi, aye-169) Ölüm sonluq ve heçlik deyil, başqa bir aleme keçiddir.
Ehli-Sünne alimlerinin qebri ziyaret etmek haqqında da hedisleri çoxdur, o cümleden; ''Sehihi Müslüm'' c. 3 ve ''Qezali Exbarul-uyun'' c. 1 kitablarında Hezret Peyğember(s)-den bele neql olunur: ''Her kes menim qebrimi ziyaret etse menim şefaetim ona vacib olar.'' Bu hedisden görünür ki, qebri ziyaret edib şefa tapmaq olar. Ancaq bilmek lazımdır ki, şefanı qebir vermir, qebir sahibinin Allah yanında olan uca meqamına xatir Allah özü verir. Aydın olur ki, Allah Peyğemberinin qebrini ziyaret etdiyine ve orada dua etdiyine göre insanın duasını daha tez qebul edir. ''Müsnedi Ebu Davud'' 1-ci c. seh. 12-de Peyğember(s)-den neql edilerek yazılır ki, Peyğember(s) buyurdu: ''Her kes menim vefatımdan sonra Hecce gele ve menim qebrimi ziyaret etmeye, elbette ki, mene cefa etmiş olar.'' ''Her kes menim vefatımdan sonra meni ziyaret etse, sanki meni dirilikde ziyaret etmişdir.''
Bütün bunları elde rehber tutaraq şieler Peyğember(s)-in ve mesum imamların qebrini ziyaret edirler. Bu, ancaq Allaha xatirdir. Bu ziyaretler Peyğember ve Ehli-Beytinin mehebbetini qelblerde çoxaldır. Çünki, Peyğember(s) ve Ehli-Beyt(e) Allahın hökmlerini qoruyanlar, en yaxşı emel edenler ve yayanlardır. Ehli-Sünnenin de dörd mezheb (Henefi, Henbeli, Şafei, Maliki) alimlerinin qebri ziyaret etmek haqqında hökmlerin vardır. ''Hüsnüt-tevasül-fi adabi ziyareti efzelür-resul'' kitabı yazır ki, Peyğemberin qebrini ziyaret etmeye mehebbet beslemek, evden çıxıb ziyarete gederken dua oxumaq, yol gederken Peyğembere çoxlu salavat göndermek, Medineye çatanda dua oxumaq, Herre çayında qüsul edib Medineye daxil olmaq, Cebrail qapısından içeri daxil olmaq, Peyğemberin mescidini gördükde tevazökarlıq edib, onu böyük tutmaq, ziyaret vaxtı ayaq üste durmaq, ziyaretname oxumaq, elleri şerif qebre sürtüb, öpmek ehli-sünne alimlerinin fetvasına esasen müsteheb emellerdir. Ehli-sünne alimlerinin bildirdiyine esasen, Peyğember(s) İslamın evvellerinde qebirleri ziyaret etmeyi qadağan etmişdi. Çünki, onların ekseriyyeti müşrük ve kafirlerin qebri idi. Lakin İslam dini tekmilleşenden sonra Peyğember(s) buyurdu: ''Men sizlere qebirleri ziyaret etmeyi qadağan etmişdim. Lakin bu günden etibaren sizleri qebirleri ziyaret etmeye çağırıram.'' Hedisler ''Sehihi Müslüm'' c. 3, seh.65, ''Sünneni Ebu Davud'' c. 2, seh.195, ''Sehihi Tirmizi'' c. 3, seh.274 kitablarından neql edilmişdir. Hedisden de göründüyü kimi, Peyğember(s) bizi qebirleri ziyaret etmeye çağırır.

Allah, müqeddes şexslerin qebirlerini pir qerar vermeyi, orada mescid tikmeyi, namaz qılmağı bizlere qadağan etmeyib, Peyğember(s) ve Ehli-Beytin mezarlarının üstünde mescid tikmeyin İslama heç bir ziyanı yoxdur. Melumat üçün qeyd edek ki, tekce şieler yox, Ehli-Sünne mezhebleri de övliyaların qebirlerinin üstünde mescid tikibler. İster şieler, isterse de sünnüler bunu özbaşına yox, Quran ayesine ve Quran ayesinin tefsirine esasen edibler: ''Onların qebirlerinin üstünde bina düzeltdik. Bu işde qalib gelmiş başqa deste (möminler) dediler. Onların qebirlerini mescid qerar vereceyik.'' yeni orada mescid tikeceyik, ''Kehf'' suresi, aye-21 de bele buyurulur. Bu ayeden açıq-aydın görünür ki, qebri pir etmek (üzerinde mescid tikmek) heç de haram deyil ve bunu növbeti hedisden de başa düşmek olar: ''Peyğemberimizin qızı Hezret Fatimeyi Zehra(s.e cüme günleri emisi şehid Hemzenin qebrinin yanına gedib namaz qılır ve ona gözyaşı tökürdü. (''Sehihi Müslüm'' c. 3 ve ''Süneni Beyheqi'' c. 4, seh.78) Eger qebrin yanında namaz qılmaq, oranı mescid - secde olunan yer qerar vermek haram olsaydı, Resuli Ekrem bunu öz doğma qızına qadağan ederdi. Bunu da unutmayaq ki, Peyğember(s)-in öz mezarı Medinede Mescidün-Nebinin daxilindedir ve bütün zevvarlar orada namaz qılırlar, ziyaret edirler.