Deyerler.org: İbadətdən, namazdan, Quran qiraətindən, duadan ləzzət almaq üçün bəzi zəminələrin və şərtlərin hazır olması zəruridir.



Mərifət və agahlıq.

İbadətin nə üçün və Kimin üçün etdiyimizin, ona qarşı olan dərk və mərifətimizlə sıx rabitəsi vardır. Yəni, hər bir ibadət edən bilməlidir ki, bu ibadəti nə üçün edir və Kimin üçün edir. Hər nə qədər bu sahədə elmi çox olarsa, insanın ibadətdən bəhrələnməsi və ləzzət alması da artar.



Sevinc.

Sevinc - hər bir işin müvəffəqiyyət rəmzidir. İbadəti yerinə yetirən zaman da sevinc hiss etmək laızmdır və ibadəti məcburi yerinə yetirməkdən çəkinmək lazımdır. İnsan namazı və ya başqa bir ibadəti sevinc və fərəh hissi ilə yerinə yetirməlidir, İlahi bir vacibat olduğu üçün məcburi deyil.

Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “İbadətin bəlası - süstlükdür”. O ibadət ki, sevinc hissi olmadan yerinə yetirilərsə, nəinki çoxlu faydası olmaz, diqqətsizlik və ibadətdə yorğunluq kimi ziyanlar da gətirə bilər. Ona görə də ibadətin şirinliyini hiss etmək üçün İmam Əlinin (ə) bu sözlərinə qulaq asmaq lazımdır: “Öz nəfsinlə sülh bağla və zorla ibadətə məcbur etmə. Asudə vaxtında ibadətin sevinc və şənliyindən bəhrələn”.

“Nə zaman ki, qəlbin yola gedərsə, onu müstəhəbləri yerinə yetirməyə məcbur et. Nə zaman üz çevirsə, vacibatları yerinə yetirməsi ilə kifayətlən”.



Dünya sevgisindən uzaq olmaq.

Dünya sevgisi həmişə məzəmmət edilmiş bir mövzudur. İnsanı Allah dostluğundan saxlayar. Dəyərsiz şeylər gözündə dəyər kəsb edər. Axirəti insanın gözündə kiçik göstərər. Çox təəssüf ki, bu xüsusiyyət - ibadətdən ləzzət almağın ən böyük maneəsidir.



Nəfsani istəklərdən çəkinmək.

İmam Əli (ə) bu haqda buyurur: “O kəs ki, havayi-nəfsindən qalmır, ibadətdən necə ləzzət alsın ki?”. Ayətullah Cavadi bu haqda buyurur: “Allaha meyl fitridir. Ancaq bizim vücudumuzda şəhvət və qəzəb hissi də vardır. Adil insan bu iki qüvvəni nizamlayar. Ancaq cahil insan şəhvət və qəzəbi fitrətinə əmir seçər. Ona görə də fitrəti bu