İslam dinində ən çox təkid edilən və savabı bol olan müstəhəb əməllərdən biri və bəlkə də birincisi gecə namazı qılmaqdır. Gecə namazı qılmaq müsəlmana vacib (fərz) vəzifə olmasa da, hər bir möminə yaraşan və uca məqam verən əməldir.

İmam Cəfər Sadiq (ə) buyururdu ki, möminin şərəfi gecə namazı qılmağında, izzəti isə başqalarına möhtac olmamağındadır. İmam Riza (ə) buyururdu ki, ulduzların nuru yer əhlini işıqlandırdığı kimi, gecə namazı qılınan evlərin nuru da səma əhlinə (mələklərə) işıq saçar.

Gecə namazı qılmaq haqqında tövsiyələrlə müqəddəs kitabımız Qurani-kərimin bir neçə ayəsində rastlaşırıq. Allah-təala öz Peyğəmbərinə xitabən buyurur: “Gecənin bir vaxtında və ulduzlar batandan sonra (dan yeri söküləndə, yaxud sübh çağı) da Allahı təqdis edib şəninə təriflər de!” (Tur, 48). “Gecənin bir qismində Ona səcdə et (axşam, gecə namazlarını qıl) və gecə uzunu da Onu təqdis edib şəninə təriflər de!” (İnsan, 26). “Gecənin bir vaxtı durub ancaq sənə xas olan əlavə namazı qıl” (İsra, 79). Təfsir alimlərinin fikrincə, bu ayələrdə gecənin bir vaxtı, gecənin bir qismi qılınan və Peyğəmbərə xas olan namaz məhz gecə namazıdır. Məlum olduğu kimi, Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) bəzi məsələlərdə sıravi müsəlmanlardan fərqlənirdi. Bunlardan biri də gecə namazı qılmaq məsələsidir. Sıravi müsəlmanlara gecə namazı qılmaq vacib edilməsə də, Peyğəmbərə vacib idi və o həzrət hər gecə yuxudan ayılıb ibadətlə məşğul olurdu. O qədər namaz qılırdı ki, ayaq üstə durmaqdan ayaqları ağrıyırdı. Xanımı ümmül-möminin Aişə o həzrətə irad edib deyirdi ki, onsuz da Sənin günahın yoxdur, məsumsan; günahın varsa da, Allah hamısını bağışlayıb. Elə isə, niyə özünə bu qədər əziyyət verib əlavə namazlar qılır, “əl-əfv” deyə Allahdan bağışlanmaq diləyirsən? Peyğəmbər öz xanımının sualına sualla cavab vermişdi: “Deyirsən ki, Rəbbimə şükr edən bəndə olmayım?”

Gecə namazı qılmaqla əldə edilən savabların bir qismi bu dünyaya, bir qismi də o biri dünyaya aiddir. Bu gözəl ibadəti davamlı olaraq