Kəbənin şimal divarının qarşısında, Şam və İraq rüknlərinin arasında yarımdairəvi divarla əhatələnmiş əraziyə Hicri-İsmail deyilir. Divarın hündürlüyü təqribən 1,3 metrdir.

Yarımdairənin içərisi mərmərlə döşənib. Rəvayətə görə, Həzrət İsmail Peyğəmbər (ə) anası Hacərlə birlikdə burada çadır qurub yaşamışlar. Hacərin məzarı da Hicri-İsmailin içərisində yerləşir. Bəzi rəvayətlərdə deyilir ki, Hicri-İsmailin hüdudları daxilində bir neçə peyğəmbər dəfn olunub.

Həcc mərasimində Kəbənin ətrafını təvaf edərkən Hicri-İsmail də mütləq təvafa daxil edilməlidir. Yəni təvaf vaxtı Kəbə ilə Hicri-İsmailin arasından keçmək olmaz (bunların arasında dar keçid var), əksinə, Hicri-İsmailin çöl tərəfindən keçmək lazımdır. Bu hökm Hicri-İsmailin də Kəbə qədər müqəddəslik daşıdığını göstərir.

Kəbənin rüknül-əsvəd adlandırılan şərq küncünə adam boyu hündürlüyündə həcərül-əsvəd (qara daş) bərkidilib. Rəvayətə görə, həcərül-əsvəd Həzrət Adəm Peyğəmbərə (ə) cənnətdən endirilmişdir və əvvəllər dümağ rəngdə imiş, sonralar günahkar insanların toxunmasından və öpülməkdən qaralmışdır. Zaman ötdükcə həcərül-əsvədin ölçüləri kiçildi və o, hissələrə parçalandı. Buna görə daşın hissələrini ərinmiş gümüşlə bir-birinə birləşdirib dairəvi qəlibin içində yerləşdirdilər.

Həcərül-əsvəd 930-cu ildə ifrat müsəlman təriqətçiləri olan qərmətilər tərəfindən oğurlanıb Bəhreynə aparılmış və yalnız 20 ildən sonra müsəlmanlara qaytarılmışdı. Həzrət Mühəmməd Peyğəmbərin (s) zamanından bəri həcərül-əsvəd üç dəfə Kəbənin divarına bərkidilmiş və hər dəfə bu vəzifəni məsum şəxs yerinə yetirmişdir. Belə ki, 605-ci ildə sel nəticəsində uçulmuş Kəbə təmir edilərkən həcərül-əsvədi öz yerinə qoymaq vəzifəsini Həzrət Mühəmməd (s) öhdəsinə aldı. Abdullah ibn Zübeyrin əlavələrindən sonra Kəbə yenidən tikilərkən bu işi İmam Zeynül-abidin (ə) yerinə yetirdi. Qərmətilər həcərül-əsvədi qaytardıqdan sonra isə İmam Mehdinin (ə) onu Kəbə divarına bərkitdiyi rəvayət edilir.

Kəbə evini ipəkdən toxunan örtüklə (buna