Sevənlər, yəqin ki, özünüzdə baş verən səbəbsiz və yersiz gülüşlərin, kədərlənmələrin olması, ürək döyüntüsünün artması, iştahanın azalması, yuxusuzluq kimi halların baş verməsini müəyyən etmisiniz. Bütün bu sadalanan simptomlar "sevgi” adlı gözəl, üzücü bir xəstəliyin əlamətləridir. İnsan orqanizmində nə baş verirsə, hamısı kimyadır, həzm, susuzluq və hətta sevgi...




Sevgini biz nə qədər də möhtəşəm və uca tutsaq da bu ilk növbədə orqanizmdə gedən bir hormonal prosesdir. Bu hormonlardan 5-i ən əsasdır: dofamin, serotonin, adrenalin, endorfin, oksitosin və vazopressin.




Dofamin müəyyən məqsədə çatma və konsentrasiya hormonudur. Bu hormon ilk dəfə sevməyə başlayanların orqanizmində xüsusilə çox yaranır və insanı məqsədinə çatmağa vadar edir. Kimyəvi quruluşuna görə dofamin biogen aminlərə, daha dəqiq desək katexolaminlərə aid olub noradrenalin və adrenalinin sələfidir. Sintez olunan dofaminin miqdarı insan davranışından asılıdır. Əgər insan gördüyü işdən həzz ala bilirsə, aldığı nəticədən razı qalırsa, bu onun beynində gələcəkdə ifraz olunacaq dofamin miqdarına da təsir göstərir. Bundan əlavə dofamin orqanizmdə dərketmə proseslərinin daha da asanlaşmasına səbəb olur. Bir sözlə dofamin insana həyatdan razı qalmaq, həzz almaq hisslərini, nəticəsindən razı qalacaq arzuları bəxş edir.





Serotonin həzz və zövq almaq hormonudur. Amma çox qəribədir ki, "sevmək mövsümü” gələndə bu hormonun miqdarı azalır, ona görə də iztirab, qəm yemə hisləri yaranır. Serotonin orqanizmdə bir çox funksiyalara təsir göstərir. Bu hormonun iştirakı ilə beynin ön payının və onurğa beyninin işi aktivləşir, nəticədə idraki proseslər, hərəki funksiya aktivləşir və əzələ tonusu artır. Nəticədə insanda güc-qüdrət, hökmranlıq hissləri meydana çıxır. Eyni zamanda bu hormon insan əhval-ruhiyyəsinə də təsir göstərir. Onun azalması depressiv proseslərə gətirib çıxarır. Son zamanlar müəyyən edilmişdir ki, serotoninin miqdarının çox olması orqanizmdə mövcud olan şiş hüceyrələrini