Onunla Pirallahı adasına getdik. Mərkəzdən 59.75 km məsafə uzaqlığında yerləşməyi səni təbiətə, yəni səni özünə yaxınlaşdırır. Sən bulvarda olanda Xəzərin sənə yaxın olduğunu düşünürsən. Amma bu adada Xəzərin içində olduğunu düşünürsən. Bulvardan Xəzərə baxanda səndə elə hiss yaranır ki, dəniz səndən başlayır. Pirallahı adasında isə hiss edirsən ki, dəniz sənin ayaqlarının altında qurtarır. Çox qəribə hissdir.

Kamilla ilə balıq restoranında yemək yedikdən sonra dənizə çox yaxın olan bir skamyada oturduq. Oktyabr ayı idi, dənizə çox yaxındıq, hava daha da soyuq olurdu. Ayağımı ayağıma aşırıb gah ona, gah dənizə baxırdım. O da ayağını o biri ayağına aşırmışdı, əllərini dizində çarpazlamışdı. Ondan soruşdum:

-Keçən dəfə həkimə getmişdin. Oğlunun vəziyyəti necədir?

-Hələ ki, yaxşıdır. Allergik rinitdir. Öz-özlüyündə təhlükəli xəstəlik deyil, amma müalicə olunmasa bronxial astmaya kimi gedir çıxır.

-Anadangəlmədir bu xəstəlik?

-Hə. Həyatımı bilirsən, Anar. İkinci hamiləliyim çox ağır keçdi. -susduq. Sonra mənə baxıb dedi: - Bilirsən necə gözəl yaşdı 28 yaş... 40 elə deyil.30-u keçdin, 40 tez gəlir, çox tez. 40- dan da 50 elə yaxın görünür,- birdən doluxsunur – bilirsən, mənim məhv olmuş həyatım var. İstəmirəm gənclər elə olsun.

-Elə danışma, - əlini tutdum.- 50-60 yaşında olsan deyərdim haqlısan: Həyatın məhv olub, nəyisə dəyişdirmək gecdir. 40 yaş əsl dəyişiklik edilən yaşdır. Son şans, -gülümsəyirəm. Əlimi əlində bərk sıxıb öpür.

-Sən ağlama, gülümsə - dedim. - Gülmək və ağlamaq o vaxt gözəl olur ki, onları gec-gec edirsən. Sənin xəbərin yoxdur ki, möcüzəsən. Sən sönmüş yaradıcılığımı yenidən alovlandırdın.

-Göz yaşlarımın hesabına...

-Hə..İlk dəfə göz yaşlarından yaradıcılıq yarandı,-kədərli təbəssüm yarandı. Çox kədərlənmək onun ürəyini zəiflədib. Empatiya onda o qədər güclüdür ki, başqalarına görə çəkdiyi dərd sağlamlığını öldürür.

Mövzunu dəyişdim:

-“Siz fransızca danışırsız? Yox, biz fransızca sevişirik”. – fransızcası da