Doqru deyiblar kh,qardawi olmayan qerib sayilar,ovladi olmayan tez unudular,mali olmayan eqlinden de istediyi kimi istifade eda bilmaz,hem bu dunyada,hem de axiratda her weydan mehrum olar.Bela adamin veziyyeti yay yaqiwina benzer,ne axib deryaya tokula bilar,ne da toplanib çay olar.Veba xesteliyina tutulmuw adam kimi hami yoxsuldan qaçar,qem,keder qowunu isa onun üstüna hücum çeker,bela adam qohum-qardawi arasinda xar olar. Qardaw baxmaz adam eger ac olsa,Dost tanimaz,eli bow,möhtac olsa.Wahlara da baw eymezler dünyada,Paltar cindir,bawda kaqiz tac olsa. Çox zaman insan ruzi axtarmaq ve aile dolandirmaq xatirina nelayiq yollara getmak mecburiyyatinda qalaraq rüsvay olur.Belalikla,hem bu dünyani,hem de o dünyani hemiwalik eldan verir.Heqiqete qalarsa,woranliqda bitan,her terefdan ziyan ve sedeme göran aqacin veziyyeti xalqa möhtac olan yoxsulun veziyyatindan yaxwidir.Çünki zillet ve ehtiyac içinda yawamaq cox aqir meseladir. Ehtiyac en böyük bedbextlik,esil müsibetdir.Ehtiyac xalqi adama düwmen edir,insani heyasizlawdirir,insaf ve mürüvvetini elindan alir,qüvvet ve iradesini zeifladir.Ehtiyac wer ve fesad menbeyidir.Yoxsulluq ve ehtiyac bedbextliyina tutulmuw adam irz ve namusunu,ismet ve abrini eldan vermaya mecbur olur...Ele ki,heya eldan getdi,insanin tebieti deyiwar,kinli ve söyüw söyan olar,wadliq ona keder getirar,qem perdesi onun aqlinin üstünü örtar,huw ve feraset,zehn ve zeka azalmaqa üz qoyar.Bela bir bedbextliya mübtela olmuw adamin gördüyü bütün iwlar ve dediyi bütün sözlar xalqin gözüna pis görünar,soyladiyi bütün düzgün re'ylar,verdiyi bütün xeyirli meslehetlar özünün ziyanina qurtarar.Onu doqru daniwan sayanlar,indi yalanci ve xain hesab edarlar.Dostlarin onun haqqinda olan yaxwi fikirlari eksina çevrilar,bawqalarinin da günahini onun boynuna qoyarlar.Dövlatlilar terefindan deyilarken alqiwlanan ve te'rife layiq görülan her söz,yoxsul terefindan deyildikda nifratla qarwilanar ve tehqira layiq görünar.