Qədim zamanlarda bütün duygularin yaşadigi bir ada varimiş: Xoşbəxtlik, Kədər, Zənginlik, və Məhəbbət də daxil olmagla butun hamisi:
Bir gün Adanin batmaqda oldugunu duygulara xeber verminşlər və duygularda adadan koçmek ucun gəmilərini hazirlamişlar. Deyilənlərə görə Məhəbbət, adada ən axirinci qalan duygu olub. Çünki mümkün olan ən axirinci ana qədər gozlemek isteyib. Adanin batmagina az bir zaman qaldigi vaxt Məhəbbət kömək istemeyi qərara alir.
Onlarin içerisində ən böyük gəmidə Zenginlik olub!
Məhəbbət: zənginlik, məni də yaninda apara bilərsen?
Zənginlik, Yox səni yanimda apara bilmərəm. Çünkü gəmimdə coxlu qizil, gümuş var! Sənə yer yoxdu.
Həmin vaxt Ümidin cox gozəl bir gəmisi varimiş.
Məhəbbət: Umid, Bəs sən necə? meni özünle apara bilərsən?
Ümid: Mən sənə hec cür kömek edə bilmərəm çünku mən getmirem! Mən axirda ölmek isteyirəm və bu adada qaliram!
Kədər: o an məhəbbətə ən yaxin olan duygu olmuş.
Məhəbbət: Kədər səndə mənə komək etməyəcesən? Sən də məni öz yanina gəlməyə qoymayacaqsan? Mənidə aparmayacaqsan? Məni göz görə-görə bu adada yalniz buraxib ölmeyimi istəyəcəksən?
Kədər Of, Məhəbbət: o qədər kədərlenmişəmki o qədər dərdlənmişəm ki, sənin əlindən, yalniz qalmaq isteyirem.
Bu an Məhəbbətin yanindan Sevinc tez tez qaçaraq keçmiş. Ancaq nə qədər Sevincli olubmuş ki, heç Məhəbbətin onu çagirdigini ondan kömək istediyini eşitmemiş.
Birdən kimse Məhəbbəti seslemiş: Gəl Məhəbbət! səni yanima alacam... Bu Məhəbbətdən çox-çox yaşda böyük olan birisiymiş. Məhəbbət bu vaxt özunu o qeder şansli, o qeder sevincli hiss edibmişki heç onu sesleyenin onu xilas edənin, onu yaninda aparanin kim oldugunu soruşmaği yadindan çixatmiş! Köhne adadan qurtlub yeni bir adaya çatanda Məhəbbət adada duşmuş ancaq onu gətirən isə öz gəmisi ilə yoluna davam etmiş. Məhəbbət Bilikdən onu gətirənin, onun xilaskarinin kim oldugunu sorushmuş. Bilik ona O Zaman idi deyerek cavab vermiş.
Məhəbbət: Bilik, Zaman mənə niyə kömek eləsin ki?
Bilik gülərək cavab vermiş: Yalniz Zaman Məhəbbətin nə qədər böyük olduğunu gösterə bilər demiş!