Ta qədim zamanlarda Bağdadlı bir füqarə bir gün çox böyük bir mirasa sahib olmuşdu.O,bu var-dövlətin qədrini bilmədi,pulları göyə sovurdu və tez bir zamanda sərvəti əritdi.Onun üçün çox çətin idi,kəhər atından enib, xəstə eşşəyə minmək.O,evinə çəkilib için-için ağlayır,gecə-gündüz Allaha yalvarırdı ki,onun bütün günahlarını bağışlasın və ona keçmiş günlərini qaytarsın.O günlərlə ,aylarla Allaha dua etdi və bir gün yuxusunda ona dedilər ki: “sən qalx,get Misirə,səni orda dəfinə gözləyir”
Yuxudan sevinclə oyanan füqarə dərdlərini unutdu və Misir yolunu tutdu.Ac-susuz dolaşdı amma dəfinəni tapmadı.Əlacsızlıqdan ,acından ,axırda dilənməyə qərar verdi amma etdiyi bu işdən çox utanırdı.Ona görə də gecələr dilənməyə qərar verdi ki,onu heç kəs tanımasın.
Tənha bir küçə seçib,orda yoldan keçənələrə əlini uzatdı və bu anda bir pəncə onun əlindən tutdu.Bu adam məhəllə keşikçisiydi.Qərib bağdadlını oğru zənn edərək,döydü,söydü və “bir daha buralarda görünməməsini” söylədi.
“Dur, dayan,döymə” söylədi qərib bağdadlı.Başına gələn hadisəni,gördüyü yuxunu keşikçiyə danışdı.Keşikçi ona qulaq asdıqdan sonra ,güldü və dedi:
“Sən əməllicə axmaqsan.Mən illərdir ki, qəribə yuxu görürəm.Bağdadın filan küçəsində,filan məhəlləsində,filankəsin evində dəfinə basırılıb get,qaz ,çıxart amma mən getmirəm.Sən isə bir yuxuya görə ,dilənçi halına gəlib düşdün”.
Bu sözləri eşidən Bağdadlı qərib,keşikçinin yuxuda gördüyü evin elə məhz ona məxsus olduğunu anladı.

“Əlinlə işləyə bilmirsənsə ayağınla cəhd et,ayağınla da bacarmirsansa qışqır,səslən.Səsin də yoxdursa ağlınla işə giriş.
Qısacası,hər nəfəsdə vəfa göstər.”
“Tikan əksən səncə gül çıxarmı? Gül əkməsən heç bir fidan sənə gül verməz.Dərələr buğda ,bu dünya isə bir dəyirmandır sanki, lakin dəyirmana kərpiç aparsan,ancaq torpaq əldə edərsən”.

Siz bir iş gördükdə ,nə dərəcədə səy göstərirsiniz?