Hazreti Mevlana`nın Mesnevi`de bahsettiği ibretlik bir hikaye...Rum elçisi Medineyi-Münevvereye siyasi bir görüsme için gelir. Gelince Hz Ömerin (r.a) sarayini sorar. Her kes sorguya ayni cevabi verir: -Halifenin degil sarayi,küçük bir evi bile yok. Onun yalnizca parlak bir gönül sarayi vardir. Onun dünyaya aid yalniz fakirlerin ve gariplerin barindigi gibi küçücük bir kulbesi mevcutdur.Bu sözlerin üzerine Rum elçisinin hayreti ve dehsheti artar. Yükünü,atini,hediyelerini sahipsiz birakip Hz Ömer Faruku (r.a) aramaya baslar. Her tarafda halifeyi sorar. Hayretle kendi-kendine demek,dünyada böyle bir hükmdar varmis ki,aynen ruh gibi dis alemin nazarindan gizli kaliyor dige düsünür.Halifeyi bula bilmek için yoluna devam eder. Nihayet,bir arap kadini onun yerini elçiye gösterir: Budur,senin aradigin halife. Karsidaki hurma agacinin altindadir. Her kes yatakda,dösekde uyurken,o, rahatligin ziti olan kumlarin üzerindedir. Buyur git,hurma agacinin gölgesinde uyuyan zilli-ilahiyi hakkin gölgesini gör!..Uyumakda olan Hz Ömerden elçinin varligina ve ruhuna hos bir hal gelir. Kendi-kendine der ki: Ben imparator görmüs ve onun sayesinde takdir bulmus bir kimseyim. Onlarda böyle haller görmedim.bu shahsin sevgisi süurumu elimden aldi.Bu halife silahsiz,korumasiz bir yerde yatip,uyuyor. Bense onun karsisinda bütün varligimla titriyorum. Bu hal nedir?! Bu hal hangi alemden haber veriyor? Rum elçisi böyle ruhi çalkantilar geçirirken Hz Ömer (r.a) uyanir. Rum elçisi ona tazim ile selam veriyor. Halife edeble selami alir.Bundan sonra yüregi yerinden oynamis elçiyi can sarayina alir,huzura kavusdurur. Viran olmus gönlünü tamir eder. Ona ince,derin,esrarli sözler söyler. Tek kelimeyle, Hz Ömerin (r.a) yanina yabanci suretinde gelen elçi onunla dost oluyor. Halifenin sohbetinin neshesi ile kendinden geçer.Niye geldigini unutur. aklinda ne elçilik kalir,ne bir haber verip almak