Gorunduyu kimi din
rehberlerimiz sehide xususile
İmam Huseyne (e) ağlamağa
neinki qarsi cixmamie, eksine,
bu isi biz muselmanlara qeti
sekilde tapsirmislar. Bes
goresen sehide ağlamağin
hikmeti nededir? Sehid cennet
ehlidirse olum onu aparib
cennete catdirdiği halda onun
ucun ağlamağa deyermi?
Burada Mehemmed Mesud adli
bir serqsunasin fikrini beyan
etmek isterdik. O, yazilarinin
birinde muselmanlarin İmam
Huseyne (e) ağlamağini
xristianlarin enenesile yeni
İsanin sehadeti (elbette oz
inamlarina esasen) gunu yas
saxlamayib, senlik kecirmeleri
ile muqayise etmisdir. O yazir:
“ Baxin bir millet oz sehidinin
sehadetine ağlayir. Cunki
sehadeti beyenilmez bir sey
hesab edir, onu teessufle
qarsilayir. Diger millet ise oz
sehidinin sehadetine sevinir,
cunki, onu muveffeqiyyet
hesab edir. Oz sehidinin
sehadetine 1000 il ağlayib ah
vay eden millet, elbette aciz ve
alcaq bir millet olacaqdir. Oz
sehidinin sehadetine sevinen
bir millet ise ister – istemez
qudretli ve fedakar bir millet
olacaq”.
Tebii ki, bu,onun ve
basqalarinin tutduğu iradlarin
ifadesidir.Islamin sehide
ağlamaği tekid etmesinin
sebeblerini arasdirdiqda
melum olur ki,macera
eksinedir. Sehidin sehadetine
sad olmaq,xristianliğin ferdilik
gorusunden ireli gelir.Sehidin
sehadetine ağlamaq ise
İslamin ictimailik gorusunden
doğan bir heqiqetdir.Buna
gore sehadetin her iki
terefine–ferdi ve ictimai
tereflerine diqqet
yetirilmelidir.İslam baximindan
sehadet ferd ucun menevi
kamilliyin en uca zirvesidir.
İmam Huseyn(e) ozu
buyurmusdu: “Babam
Peyğember(s) mene buyurdu:
“Sen Allah yaninda boyuk
meqam sahibisen. Bu ele bir
meqamdir ki, onu yalniz
sehadetle elde etmek olar”.
Sehadeti ictimai noqteyi –
nezerden arasdirdiqda ve onu
doğuran amilleri tehlil etdikde
melum olur ki, insan ucun uğur
sayilan bu emel cemiyyet ucun
hec de uğur sayila bilmez.
Muqayise edek: xestenin
sağalmasi ucun cerrahiye
emeliyyati misilsiz ehemiyyete
malikdir. Lakin unutmaq lazim
deyil ki,cerrahiye emeliyyatina
ancaq xestelikden sonra
ehtiyac vardir. Yeni ozu
ozluyunde bu emeliyyat
xeyirli bir is deyil. Eyni
menada sehadet sehid ucun
boyuk noqsandir ve o
cemiyyetin xeste olduğuna
delalet edir. İmam Huseynin
(e) butovlukde Kerbala
sehidlerinin sehadeti haqqinda
tarixci Edvard Braunun
soylediyi bir cumleni burada
qeyd etmek yerine duserdi: “
Goresen, Kerbala haqqinda soz
esidib kederlenmeyen ve
derdli olmayan bir sexs
tapilarmi? Hetta qeyri –
muselmanlar da İslam bayraği
altinda heyata kecen bu
muharibenin pak ruhun
Bashqa bir terefden, gulmek
ve senlik etmek daha cox
ozune qapilmaq olduğu
halda,ağlamaq insanda zulme
qarsi nifret yaradir.Ağlamaq
insanin ozunu unudaraq
sevdiyi bir sexse yaxinlasmaq
cehetinden xususi ehemiyyete
malikdir. Imam Huseyne(e)
ağlayan menevi cehetden ona
yaxinlasir, onun dusmenlerine
nifretine artirir,bu ezadarliği
ile ozunun Kerbala sehidlerine
yaxinlasmaq isteyinde
olduğunu izhar edir, onlarin
butun derd ve qemine serik
olduğunu bildirir. Ashura gunu
haqq ordusu ile batil ordusu
qarsi–qarsiya dayanmisdi.
İmam Huseyn (e) haqq
ordusunun rehberi, yezid ise
batil ordusunun bascisi
idi.Demeli insan İmam Huseyne
(e) yaxinlasmaqla haqqa
yaxinlasir ve batile nifret
edir.Besheriyyet ise tarixin
butun dovrlerinde bu iki
cebheye bolunmushdur. Bu
baximdan İmam Huseyne (e)
ağlamaq meselesi hec vaxt oz
aktualliğini itirmir ve
insanlarin eqidesinin
formalasmasina misilsiz tesir
gosterir. İmam Huseynin(e)
Ashura qiyaminin bu gune
qeder gelib catmasinda
ezadarliqlarin boyuk rolu
vardir. Doğrudur, İmam
Huseyn(e) sehid olmaqla
boyuk menevi meqama sahib
oldu, lakin Ashura gunu haqq
deyen diller qilinc gucu ile
susdurulub. O gun batilin
haqqa divan tutduğu bir
gundur. Ozunu haqqa asiq
adlandiran bir kesin hemin
gun sad olmağa, deyib
gulmeye haqqi varmi?
Buradan İmam Huseyne(e)
ağlamaği biz muselmanlara
tekidle tapsiran
mesumlarimizin ne derecede
uzaqgoren olmasi melum olur.
Bu deyilenlerden sonra
torpaqlarinin 20%–i
dushmen tapdaği altinda
olan xalq uchun İmam
Huseynin(e) qehremanliq
mektebinden
faydalanmağin ne
derecede ehemiyyetli bir
ish olduğu yeqin ki, aydin
olur. Qedirbilen
Azerbaycan xalqinin oz
İmaminin eqidesi ile
silahlanib duhsmenlerine
qalib geleceyine umud
edirik. Bu eqide oz
ardicillarina olumden
qorxmayib, haqq uğrunda
oz varliğindan kechmek
dersi oyredir. Olumden
qorxmayan bir millet
uchun ise olum yoxdur.