Huseyn(e) sevmek ve ona
asiq olmaq, butun
yaxsiliqlari urekden
sevmek, İmam Huseyne (e)
ağlamaq ise butun
mezlumlara ağlamaq
demekdir... F.Gibon (elm
xadimi): “Kerbala
musibetinden cox iller
otub kecmisdir. Və biz
Huseynle (e) hemveten
deyilik. Amma das urekli
insan bele, onun basina
getirilmis belalari
esiderken kovrelir ve tesir
altina dusur. Sanki, yaxin
bir dostuna mehebbet
besleyerek, onunla
hemderd olur”.
F.Gibon (elm xadimi):
“Kerbala musibetinden cox
iller otub kecmisdir. Və biz
Huseynle (e) hemveten
deyilik. Amma das urekli
insan bele, onun basina
getirilmis belalari
esiderken kovrelir ve tesir
altina dusur. Sanki, yaxin
bir dostuna mehebbet
besleyerek, onunla
hemderd olur”.
“Heqiqeten İmam Huseyn
(e) hidayet ciraği ve nicat
kelmesidir!”
“ Huseyn (e) xeyirxahliq ve
iftixar imami, izzet
rehberidir!” – Hezret
Mehemmed (s)
Medine seheri... İslam
peyğemberi (s) ozunemexsus
buqar,inam ve suretli
addimlarla Hezret Elinin (e)
evine doğru irelileyirdi... Xalq
arasinda “ Allah Resulunun
evi” kimi taninan bu ev,
olduqca sade ve yoxsul olsa
da, xususi ezemet ve deyere
malikdir. Peyğemberin (s) Ehli
– Beyytinin (e) yasadiği bu ev,
eziz qizi xanim Fatimenin (e)
nefesi ile oxsanmis, Hezret Eli
(e) ve Hesenin (e) vucudu ile
zinetlenmisdir. Bu ev
peyğemberin (e) ve meleklerin
her gun ziyaret etdikleri ve
daim xeyir – dua verdikleri bir
evdir. Nehayet qelbi sevincle
dolu peyğember (s) qizi
Fatimenin (e) evine daxil oldu.
Uzunu Esmaya tutaraq
buyurdu: “Ey Esma ovladimi
mene ver” Basdan ayağa
qeder ilahi nura boyanmis
korpeni qucağina alan
peyğember (s) onun sağ
qulağina azan, sol qulağina
iqameni oxudu. Ele bu zaman,
Hezretin sureti hamini ozune
celb etdi. Peyğember (s)
ağlayaraq buyurdu:
“Allah terefinden Cebrail (e)
mene korpenin adini Huseyn
qoymaği emr etdi. Ve bu eziz
ovladimin oz ummetimden
zalim bir tayfa terefinden
sehid edileceyinden xeber
verdi. Onlara menim sefaetim
yetismeyecek! Qem ve bela,
qem ve bela dolu Kerbala!”
Eziz oxucu! İslam dunyasinin
en qemli ve huznlu hadisesi
sayilan “Kerbala vaqiesi” 1400
ildir ki, muselmanlarin qelbinde
yasayan olduqca muhum bir
hadisedir. Kerbala hadisesi
haqla batilin savasi olaraq,
duzlukle seytanliğin, edaletle
zulmun, mubarizesi kimi
tarixin hemiseyasar
sehifesinde en uca zirve ve
deyerli movqeye malikdir.
Sanki her an: “ Men
xudpesendlik, tamah
(xosguzeranliq) ve zulm
uzunden qiyam etmemisem.
Menim qiyamim, babam
Peyğemberin (s) ummetinin
islerini islah etmek ucun, yaxsi
islere sovq edib, pisliklerden
cekindirmekdir. Men ceddim
Peyğemberin (s) ve atam
Elinin (e) yolunu davam
etdirirem. Bilin, izzetli olum,
zilletli yasamaqdan ustundur!”
– eks – sedalari mezlum
insanlarin xatiresinde
canlanaraq, onlari daim
zalimlarla mubarizeye sesleyir.
Dinin, insaniyyetin ve
mezlumlarin mudafiesine
qalxan İmam Huseyn (e) oz
ehsablari ile birlikde sehid olsa
da, xeymeleri yandirilib var –
dovleti qaret edilerek ailesi esr
dussede, eqide ve hedef
meydaninin fatehi oldu. İmam
Huseyn (e) qalib idi, cunki
onun fikir ve idealari meğlub
olmayaraq ebedi yasadi. Lakin
qarsi terefin bascisi,
muqeddes Kebeni oda cekmis,
Medine kisilerini qilincdan
kecirmis... Dinin ve Allahin
dusmeni Yezid ise, neinki oz
meqsedine yetise bilmedi,
daha doğrusu, ebedi olaraq
tarixin qaranliq sehifelerinde
lenetlenerek, sonu
gorunmeyen ucuruma
yuvarlandi. İmam Huseynin ne
sarayi, ne guclu muzdurlari, ne
berbezekle dolu heyeti, ne de
tukenmek bilmeyen var –
dovleti var idi. Hec vaxt evinin
qapisi var – dovletli zalimlarin
eksine olaraq (Muaviye, ve s.)
xalqin uzune bağlanmazdi.
İmam Huseyn ele bir sexsiyyet
idi ki, kureyi (geceler atasi Eli
(e) kimi dul arvadlarin, yetim
usaqlarin ve yoxsullarin
evlerine kise icerisinde corek
aparmağin neticesinde) daim
qabar bağlardi. Huseyn (e) ele
bir sexsiyyet idi ki,
peyğember (s) hemise
“Huseyn menden, Mende
Huseyndenem. Her kes onu
sevse, meni sevmis olur, her
kes onunla dusmencilik etse,
menimle dusmencilik etmisdir”
– soyleyirdi.
Peyğember (s) İmam Huseyn
(e) baresinde 80 unvanda,
yuzlerle hedis buyurmus, onu
medh etmisdir. (“Biharul –
Envar”,c.43,seh.300 – 303)
İmam Huseyn (e) İslam dininin
en gorkemli sexsiyyetlerinden
olaraq, Qurani – Kerimim baris
simalarindan sayilir. Bele ki, bu
muqeddes kitabin bir cox
ayeleri, İmam Huseynle (e) six
bağlidir. Quranin meshur
mubahile ayesinde: “Oz
ovladlarini ve qizlarini
( Peyğembere (s) muracietle)
“Mubahileye” apar”. – deye
emr edilerken, Peyğemberin
(s) ozu ile apardiği 4 neferden
biri de hezret Huseyndir (e).
“Ehsab” suresinin 33 – cu
ayesinde (sunni ve sie
alimlerinin birge yazdiqlarina
esasen) Allah – taalanin pak,
gunahsiz her bir xeta ve
sehfden uzaq saydiği Ehli –
Beytin (e) bir uzvu de İmam
Huseyndir (e). “İnsan
suresinde ( 9,22 – ci aileler ) oz
teamlarini (oruc halinda) uc
gun ardicil olaraq, yetime,
esire ve miskine veren ve
Qurani – Kerimde bu ise gore
behist vedesi verilenlerden
biri de hezret Huseyndir (e).
“Sura” suresinin 23 – cu
ayesinde “Ey Peyğember! De
ki, men sizden
peyğemberliyim muqabilinde
hec bir sey istemirem,
(İstediyim budur ki,) menim
Ehli – Beytime (yaxinlarima)
mehebbet ve yaxsiliq
edesiniz” – deyen
peyğembere Huseynden (e)
kim daha yaxin ola bilerdi ?!
Beli, o hemin Huseyn (e) idi ki,
etiraz sesini, Peyğemberin (s)
minberinde serabin tesirinden
gozleri qizarmis, oz
meymununu ezizleye –
ezizizleye, reqqase qadinlara
tamasa eden yezide qarsi
ucaltdi. Hele peyğemberin (s)
vefatindan 50 il kecmemisdi
ki, İslam ummeti, oz menlik ve
sucaetini itirerek, beseriyyetin
en yaxsisi olan Allah resulunu
(s) yezidle muqayise
etmekden cekinmirdi.
Qeyretlerin sustlesdiyi,
merdliyin unudulduğu bir
zamanda İslamin bele tez
muddetde, amansiz sukutla
tarixin unudulmus
sehifelerinde defin edilmesine
dozmeyen Huseyn (e) 72 yara
almis bedeni ile yatmis
qeyretleri oyatdi. Doğrusu,
Huseyn (e) olmedi, o, sehid
olaraq yasadi. “ Allah yolunda
sehid olanlara olu demeyin.
Onlar diridirler, amma siz bunu
anlamirsiz”. (Beqere 154)
Milyonlarla insanlarin hz.
Huseynden (e) oz istek ve
hacetlerini ele getirmeleri de
buna misal ola biler.