Qedir-Xum Tarixi ve xilafetine şehadet
veren en böyük delildir. Qedir-
xum hadisesinin möteber
senedlerini araşdırmazdan önce
hadisenin mahiyyeti barede
xülase şekilde melumat veririk:
Hicretin 10-cu ilinde, yeeni
İSLAM Peyğemberinin (s.e.s)
ömrünün son ilinde Hezreti
Mehemmed Peygember (s.e.s)
özünün son HECC merasimini
tamamlayaraq Medineye
qayıdırdı. Bu zaman 120 minden
artıq müselman eziz
Peyğemberlerini (s.e.s) müşayiet
edirdiler. Zil-hicce ayının 18-ci
günü Hezreti Mehemmed
Peygemberin (s.e.s) qafilesi
Qedir-xum adlı bir sehraya
yetişdi. Hezreti Mehemmed
Peygember (s.e.s) gözlenilmeden
hamıya bu isti sehrada
dayanmağı emr etdi. Bir az önce
onlardan ayrılan Yemen, Taif ve
başqa diyarlardan olan
müselmanların arxasınca qasid
göndererek onların qayıtmasını
istedi. Hezreti Mehemmed
Peygemberi (s.e.s) deve
xamıdlarından düzeldilmiş uca
bir yere çıxaraq evvelce bir neçe
kelme Hezreti iMAM ELinin (e)
feziletlerinden, onun baresinde
nazil olan ayelerden danışaraq
buyurdu:
Ey müselmanlar, men size sizin
özünüzden daha yaxın
deyilemmi? (Yeeni menim emr
ve gösterişlerim sizin öz
fikirlerinizden daha ehemiyyetli
deyilmi? Men sizin rehberiniz
deyilemmi?) Dediler: Beli ya
RESULULLAH! Hezreti Mehemmed
Peyğember, Hezreti iMAM ELinin
(e) elinden tutaraq bacardıqca
yuxarı qaldırdı ve buyurdu: Men
her kesin mövlasıyamsa
(rehberi), ELide (e) onun
mövlasıdır! İLAHi! Onu seveni
Sen de sev, ona düşmen olana
Sen de düşmen ol. Ona kömek
eden şexse kömek et, onu zelil
etmek isteyeni zelil et! Daha
sonra üzünü bütün
müselmanlara tutaraq: Gedin
Hezreti iMAM Eliye (e) beyeet
edin! Buyurdu. Hezreti iMAM
ELiye (e) hamıdan önce Ömer,
sonra Ebu BEKR daha sonra
Osman, Telhe, Zübeyr ve bütün
müselmanlar beyeetetdiler.»...