Günəşdən soruşdum:

-Günəş,həyatda ən çox nə arzulayardın?

Günəş gülümsədi və dedi:

-Hər şeydən çox Ay ilə birlikdə olmağı arzulayıram.Mənim ona olan sevgimin bənzəri yoxdur.

Gecə Aydan soruşdum:

-Ay,həyatda ən çox nə arzulayırsan?

O cavab verdi:

-Mən Günəşi sevirəm,o ğözəldir.Mən hər şeyi qurban verərdim onunla birlikdə olmaq üçün.Bir bilsən mən bunu necə istəyirəm.Bəzən düşünürsən ki,dünyaya axı işıq lazımdır,mən olmasam o qaranlığa qərq olar.Günəş isə məndən işıqlı və parlaqdır. Ona görə mən də varam.O məni işıqlandırır,mən də dünyanı.Amma hər şeydən çox onunla yanaşı olub birlikdə dünyaya öz sevgimizi və işığımızı vermək istəyərdim.

İksindən birlikdə soruşdum:

-Bax,siz bir-birinizi sevirsiniz,bəs niyə birlikdə deyilsiniz?

-Biz yaranmışıq,amma həyat bizi ayırıb.Təbiətdə hər kəsə birlikdə olmaq şansı verilib-az da olsa,ani də olsa.Hətta dalğalara və qayalara da.Onlar da ani də olsa qovuşurlar.

Bəzən biz insanlara təəccüb edirik,onlara hər kəsdən çox sevgi və sevmək üçün ürək verilib.Hətta daha artığı, onlara seçim etmək şansı verilib. Onların bir-birini seçmək şansı var .Amma bunun müqabilində insan övladı sevgini öldürür,ürəyi ayaqlar altına atıb tapdalayır.Çox az hissəsi sevməyi bacarır.

Bəlkə bu səhvdir,seçim haqqı insana verilməməliydi.Ondan başqa heç kimə bu şans verilmədi,insan isə yolunu azdı və qarşılıq nə olduğunu unutdu.

Əgər həsrətdə yaşamağın nə olduğunu bizim qədər anlasaydı...əgər ayrılığa məcbiri məhkum olmağın nə olduğunu bizim qədər anlasaydı bilərdi ki sevgi nədir.Oysa bizə bu şans heç verilmədi ki.

Onlar çox oxşardırlar...Günəş və ay...ikisi də parlaq işıq bağışlayır –biri gecələr qaranlıqlarımızı işıqlandırır,biri gündüzlər istisini bizimlə paylaşır.İkisi də eyni səmanı bölüşür-bəzən kəsişərək,bəzən bir-birinə çatmağa can ataraq.

Onlar cüt yaradılıb,biri olmasa o biri məhv olar...amma heç vaxt birlikdə ola bilməzlər...bu onların taleyidir.




Həyatda da belə olur...olur ki, iki sevən bir-birinə lazımdır,onlar cüt yaradılıb,bir-biri üçün yaradılıb...amma heç vaxt birlikdə olmayacaqlar...bu onların taleyidir.

... Sən və mən kimi... Biz çox oxşarıq-o dərəcədə ki,bəzən bu qədər təsadüflərə təəccüb edirəm,saymaqla bitməz ki...

Günəş və ay kimi......