Biri kəkələmə olan iki alpinist bir
dağa çıxıb zirvədə düşərgə
qərargaha qərar vermişlər. Daha
yolun yarısında kəkələmə olan
digərinə demiş; "Bi... bi... bi... bi..."
Digəri; "Ya dayan, yorğunam
onsuz da, sonra söyləyərsən!"
demiş. Kəkələmə israrla; "Bi... bi...
bi... bi... bi... bişeşeşeşeşey...
dedede...dede..dedeyecececem..."
demiş. Digəri yenə susdurmuş.. Bir
az sonra kəkələmə yenə dürtmüş
adamı "Çç... ççç... çççaaaa..." Digəri
"Suss, gəldik onsuz da, az qaldı..."
demiş. Nəysə dağın təpəsinə
çıxmışlar "Nə deyecekdin? Söylə
indi." demiş adam. Kəkələmə "Çç...
ççç... çççaaaa... çadırı
uuuu...uuu...nununutdum!.." demiş.
Adam çox əsəbiləşmiş; "Necə
unudarsan eeee?!" filan deyə
qışqırmış. Amma çarəsiz geri
dönmək məcburiyyətində
qalmışlar. Başlamışlar təkrar
enməyə. Enərkən yolda dürtmüş
kəkələmə yenə adamı; "Bi... bi... bi...
bi..." Digəri "Ya, dayan, əsəbiyəm
onsuz da. Enincə söyləyərsən."
demiş. Kəkələmə israrla "Bi... bi...
bi... bi.. bi.. bir şey
dedede....dedeyececem..." demiş.
Digəri yenə susdurmuş. Kəkələmə
yenə dürtmüş; "Zzzzz... zzzz...
zzzz..." deyə məcbur etmiş. Adam
əsəbi əsəbi; "Sus da, aşağıda
söyləyərsən, sus ya!.." demiş,
susdurmuş. Belə aşağı enmişlər.
Enər enməz adamın siniri keçmiş,
soruşmuş; "Nə söyləyəcəksən?"
Kəkələmə "Zazaza....zazararafat...
ee..eeetdim!.."