Ata və oğulu meşədə gəzirlərmiş

Birdən uşağın ayağı ilişir və yıxlır və canı yanıb 'AHHHHH' deyə qışqırır.

İrəlidə bir dağın təpəsindən 'AHHHHH' deyə bir səs eşidir və təəccüblənir.

Bu səs uşağa maraqlı gəlir və ''Sən kimsən?'' deyə qışqırır.

Aldığı cavab cavab "Sən kimsən?" olur.

Uşaq bu cavaba hirslənib - ''Sən bir qorxaqsan!'' deyə təkrar qışqırır.

Dağdan gələn səs "Sən bir qorxaqsan!" deyə cavab gəlir.

Uşaq atasına dönübAta nə olur belə?'' deyə soruşur.

Oğulum deyər atası, ''dinlə və öyrən!'' və dağa dönüb ''Sənə heyranam!'' deyə qışqırır.

Gələn cavab ''Sənə heyranam!'' olur.

Ata təkrar qışqırır, ''Sən möhtəşəmsən! gələn cavab ''Sən möhtəşəmsən!" olur.

Uşaq çox çaşır, amma hələ də nə olduğunu anlaya bilmir.

Atası uşağı bu vəziyyətdə görüb deyir:
İnsanlar buna əks-səda deyirlər, amma əslində bu həyatdır.

Həyat daim sənə sənin verdiklərini geri verər.

Həyat etdiyimiz davranışların aynasıdır.

Daha çox sevgi istədiyin zaman daha çox sev! Daha çox şəfqət istədiyində, daha şəfqətli ol! Hörmət istəyirsənsə insanlara daha çox hörmət et.

İnsanların səbirli olmasını istəyirsənsə sən də daha səbirli olmağı öyrən.

Bu qayda həyatımızın bir parçasıdır, hər kəs üçün etibarlıdır.

Həyat bir təsadüf deyil, etdiklərinizin aynada bir əks olunmasıdır.