Göresen bu sevgi mene neyin hesabını
ödedi… Heyatıma gireceyin gün
gedeceyini bilirdimmi?Ona göremi
sevdim?… Seni sevmeyi men
istedim?...yoxsa sen özünü sevdirmeyi
bilirdin?… sevgi iki neferlikdir ezizim… men hemişe bu sevgini tek başıma
yaşadım…sen getdin men gözledim…nağıl
kimiydin bir var idin bir yox…meni hemişe
uçurumun kenarına aparıb berk-berk
qucaqlayardın…sonra aşağı buraxardın.Az
qalırdım ki, düşüm,yene möhkem qucaqlayardın…ağlımı apardın…yalanlarla
aldatdın meni… Her yalanın dözülmez
oldu…hemişe bağışladım…qürurumu senin
üçün satdım…Niye seni hemişe sevdim? …
niye hemişe pisliklerini görmemezlikden
geldim?… Niye bu sevgini doyunca yaşamağa fürset vermedin? En deyerlim
idin menim …qıymadığım…mendeki, tek
adın sevgi olub…amma yordun meni
ezizim… Mehv olmuş bir sevgidir bu… sevgi
artıq yoxdur amma daha sonra ferqine
vardım ki, içimdeki sen hele de yaşayırsan. … ve senin mene etdiyin kimi etdim men
de…üreyimdeki uçurumun kenarına
götürdüm seni…ilk önce möhkem sarıldım
sene…ve sonra tutmamaq qerarına alıb
seni buraxdım elimden… sen elimden
çıxarken çox sakit şekilde düşdüyünü seyr etdim… Senin verdiyin acıların intiqamı
idi.... bunu da yalanlarının arasında
yüklemişdin belke de… ve men senden
başqa heç bir şeyi görmeyen gözlerimle
hiss etmişdim… Böyüdüm senden sonra…
addımlarım sertleşdi…ağlım qelbime söz keçirtmeyi öyrendi… Bedenim ruhuma
daha da möhkem sarılmağa başladı…
gözlerim cüzi bir xırdalıqlarıda görürdü
artıq… çetin oldu,amma sesin
qulaqlarımdan tamam silindi,başqa sesleri
eşide bilirem artıq… bir tek ellerim öyreşmedi sensizliye…boşluğa bele
toxunmadım senden sonra… bir tek onlara
söz keçire bilmedim…Hansı heyatda var
olursan ol… amma artıq heç kime ezab
verme sevgilim…ilk önce özüne
bağlayıb,sonra nağıllara qarışma… unutma!!..dünya sene aid deyil…
buraxdığın acıların qarşılıqlı cavabını
veren mütleq tapılacaqdır..!!