Gənc bir qız ağır, sağalmaz xəstəliyin pəncəsində son günlərini yaşayırdı...Yaralı qəlbi artıq bu dünyada dözə bilmirdi...Qızın həddən artıq varlı olan ailəsi bütün
qəzetlərdə qızın qəlbini sağaldacaq adamı tapmaq üçün elan vermişdi. Qızı üçün
canını qurban verə biləcək birini axtarırdılar. Çünki qızın ürəyini dəyişmək lazım idi...
Gənc qız isə xəstəxana otağında, getdikcə heyat çiçəyi solurdu... Yenə bu dörd divar arasında tək-tənha, gözü yaşlı, boynu bükük,
ölümünü gözləyirdi... Gözlərini yummaqdan, bu kiçik otaqda yalnız, göz yaşı tökməkdən yorulmuşdu... Yenə də, əngəl ola bilmədi
bulaq kimi çağlayan gözlərinə. Sevgilisi düşdü
yadina, kasıb amma onu ölüncə sevə biləcək
sevgilisi... Hər gün eyni şeyləri fikirləşib, xatirələri bir film kimi, gözləri önündə
canlandırırdı. <<Pulum yoxdur, amma sənə verə biləcəyim, bir tək qəlbim var>> deyirdi, sevdiyi oğlan. Gənc qız da başqa bir şey
istəmirdi...Sevgiyə möhtac olan biri, sevdiyinin
sevgisindən başqa, nə istəyə bilərdi ki?
Amma qismət olmamışdı... Dünyalar qədər biri-birilərini sevən sevgililərin arasına, pul, var-dövlət girib, onları ayıra bilmişdi... Amma indi var-dövlətin keçmədiyi bir vaxt gəlmişdi. Bu son günlərdə sevdiyi oğlan yanında olsaydı, heç bu qədər əzab çəkib, ağlamazdı.Ayrıldıqları gündən artıq 5 il vaxt ötmüşdü. Amma hər gün həsrət çəkmiş, ürəyini
heç kimlə bölmək istəməmişdi. Elə həmişə
sevdiyini fikirləşirdi.. Görəsən nələr etmişdi, bu illər ərzində sevdiyi oğlan? Kim bilir, bəlkə də evlənmişdir.. Gözlərindən bir damla yaş daha damladı, qurumuş dodaqlarına.. Əllərinə baxdı... Bir zamanlar sevgilisi, onun əllərini tutub, ovcunda sıxardı... Hər gün əllərini sevdiyinin ovcunda düşünüb, saatlarla əllərinə
baxardı.. Ən çox, saçlarının tökülməyi ona əzab verir, ağladırdı... Çünki, bir zamanlar o saçları sevdiyi oğlan tumarlayıb, öpmüşdü... .
Sevdiyini son dəfə görmədən, ölmək istəmirdi..
Az da olsa, sevdiyindən bir xatirə alıb köçmək istəyirdi dünyadan. ..Dərin bir düşündü...
Bu an birdən qızın atası içəri daxil oldu. Qızına ürəyini vermək istəyən bir könüllü
tapıldığını dedi... Qız bu xəbərə heç sevinmədi. Gözləri artıq, yaşla dolmuşdu,
qızın... Həmin gecə bir gənc, gözlərini əbədi olaraq yumdu... Qız isə uğurlu cərrahiyə əməliyyatı olundu... Əməliyyatdan bir həftə sonra qız sağaldı. Amma dünya başqa gəldi,
gənc qıza... Sanki, nə isə əksik idi həyatından. Aradan aylar keçmişdi. Gənc qız artıq tamam sağalmışdır... Amma içindəki həsrət, kövrəklik
qurtara bilmirdi... Sevdiyi yadına düşəndə ürəyi əvvəlkindən də çox ağrıyırdı... <<Bir dəfə görə bilsəydim>>deyib, ürəyində danışırdı, gənc qız... Qəlbi yenidən sızlamağa
başlamışdı, gənc qızın. Nəyə görəsə hər gecə bu sızıltılar qəfildən güclənir, bərk döyünür və yuxudan oyadırdı, gənc qızı... Gülləri çox sevirdi, gənc qız. Dibçəkdə yetişdirdiyi güllər var idi ki, həmişə onlarla danışır, dərdləşirdi... Bu güllərdən ən çox sevdiyi qızıl gül idi. Çünki o gül qızla ağlayıb, onunla gülürdü... Amma qız əhd etmişdi ki, bu gülü sevdiyinə hədiyyə
edəcek... Ona görə bu gülü sevib, bəsləyirdi...
Bir gün səhər, qapıları döyüldü, qızın. Qız açdı
qapını, amma heç kim yox idi... Birdən gözü yerdəki ağ məktub zərfinə sataşdı. Yavaşca əyilib, zərfi yerdən götürdü. Bu an qəlbi
həyəcanla döyünməyə başladı. Nə olduğunu başa düşmürdü qız... Zərfin üzərində ad nə də ünvan yox idi. Qız zərfi açdı. Içindən ağ
bir kağıza yazılmış məktub çıxdı. Qəlbi daha güclü döyünməyə başladı, qızın... Çünki sevdiyi oğlanın qoxusu vardı, bu məktubda... Başı gicəllənməyə başladı, qızın... Keçib divanda oturdu...Titrək əlləri ilə, ehmalca kağızı açdı və oxumağa başladı... Sevdiyi oğlan, məktubunda yazırdı... <<Sevgilim, səndən ayrıldıqdan sonra qəlbimə iki sevginin sığmayacagını başa düşdüm... Səndən sonra nə birini sevdim, nə də birinə baxdım... Sadəcə, tək səni sevdim... Sənsiz günlərimin
hər biri, o birindən daha çətin keçirdi... Hər gün daha çox darıxırdım... Sənə bir kitab şer yazdım... Hər gün yazdım, hər gün oxudum, illərcə ağladım... Hər gecə səhərə qədər səni
düşündüm... Hər gecə sənin yanında olmağı arzu etdim və sənsizliyə lənət yağdırdım... Yuxunu haram etdim özümə. Sənsizliyin
acığını gözlərimdən aldım, və... Bir gün hər şeyi dəyişdirə biləcək bir fürsət düşdü əlimə. Bunu fürsət hesab etməyib, özümə haqsızlıq edə bilməzdim... Və bu fürsət məni, səndən çox uzaqlara apardı... Mən səndən çox uzaqlara getdim, bəlkə səni unudam, dedim. Amma tam tərsi oldu. Səndən çox uzaqlardaydım... Uzaqlardan səni görməyə
gəlirdim.Həm də hər gün, hər gecə gəlirdim... Gəlib sənə saatlarla baxırdım. Səni sevirəm deyib, əyilib hər gecə yanağından öpürdüm...
Sən isə hər gecə gəldiyimi zənn edib, gözlərini açırdın... Amma məni yanında görməyib, təkrarən yuxuya gedirdin... Əzizim, sabah qarşılıqlı sevgimizin 6-cı ildönümüdür... Həmişə mən gəldim sənin yanına... Hər
dəfə qəlbin döyünərək ağrıyanda yanında olurdum... Sabah da sən gəl, qəbrim üstə, sevgilim...Gələndə qızıl gülü gətirməyi də yaddan çıxarma... Hə, bir də unutmamış deyim ki, sinəndə daşıdığın o ürək mənimdir...
Qəlbimə yaxşı bax, çünki göz yaşlarımla, adını yazdım ora... Səni səndən çox sevən bir sevgi var, qəlbimin içində... Səni sevirəm, ruhlarımız
qovuşuncaya qədər sevəcəm, sevgilim...>>
Bu sözləri oxuduqdan sonra qız sinəsində daşıdığı ürəyin sevdiyi oğlana aid olduğunu,
cərrahiyyə əməliyyatından çıxanda gördüyü üzü bağlı, cansız gəncin , öz ürəyini ona
verən sevgilisi olduğunu anladı... Elə həmin anda qız huşunu itirib, ölüm yuxusuna qərq
oldu... Amma ürəyi döyünməkdə davam edirdi.
Aradan 20 il vaxt ötür... Ürəyi döyünsə də, qız hələ də ölüm yuxusunda xəstəxana otağında yatır... Kim bilir, bəlkə sonsuzadək belə
yatacaq.. DalidiBuQiz...