Bir bədən ölərmiş bir ulduz düşəndə..Mənim Ulduzlarım hanı Ata ?Bu neçənci ölüm mənə ?
Tuta bilmədim ata. Gözlərimdən axan ulduzları tuta bilmədi əllərim. Mən gücsüz deyildim halbuki.
Ağlamayı öyrətməmişdin mənə. Niyə ağlıyıram mən ata?
Yapışacaq budaq axtarardım kiçikkən. O budaq olmaq nə çətinmiş.
Qırıldı kiçik qızın.
Toxunsalar öləcəkdim..Öldürdülər Ata..
Heçmi tutmadın əllərimi, heçmi oxşamadın saçlarımı. sənsizlikmi məni belə üsyankar edən ata?
Halbuki mən heç kədərlənmədim çox istediyim alma şəkərini alamadığın üçün. bir dəfə öpsəndə bəsim idi ata.
Saçlarıma düşməyən ağların yorğunlugu var üzərimdə. Ovucumun içərisindəki xəttlərdə saxlayıram hüznünü ata. Hər gəlməyişində bir az daha çoxalır..
Halbuki mən sevməzdim yağışlarda islanmağı. İndi sevirəm.
Yalan danışıram sizə. Gözyaşlarımı bir tək onlar saxlayır.
Mən onları ayırmıram. Doğru mən atama yaraşmadımmı ana?
Sən söylə ata heç sevmədinmi məni?
Nə idi əskik olan. Yoxsa çoxmu gəlmişdi sənə kiçik əllərim, kiçik ürəyim.
Çoxmu ağır oldu sevgim. Bu qədər gücsüz olan sənmiydin ata?
Güclüdü çünki qızın. Sənsizliyi qaldıracaq qədər güclüdür.
İndi sənsizliyə belə həsrətkən ürəyim,söyləyin mənə , hansı şəhərdədi ölüm?