Olunun yuxusu…

O olmushdu ..chox sade bir olum olub..gece yatib seher yuxudan oyanmayib, gorubler ki, nefesi gelmir..hekim gelib o da ona olum diaqnozu qoyub…hem de bele cavan iyirmi besh yashda qefil olumu bir az anlashilmaz oldu..hech kim inana bilmirdi onun vefatina… butun yaxinlari,ailesi, qohumlari, tanidiqlari ve tanimadiqlari yas merasimine gelmishdi…
Bu olumun bir sheyi yaxshidir ki, baxmir eyy kimsen , nechisen, dinin, dilin, milliyetin nedir? “Day-dayin” var yox, ?! o ele sheyleri bilmir..geldi aparir..canlisansa, buna mehkumsan..Ne oldu eyy, sen dunyaya gele bilirsen? Getmeyi bilmirsen? Xeyir ola?!..bu dunyanin “sahib”i var..ne qeder de azad olsan “o”nun qoydugu olum qanununa tabesen…hachansa canli-diri olub, sonradan olen insanlara aglamaq lazim deyil ..diri iken olu olanlara aglamaq lazimdir…bilirsiz niye? Olu –oludur…bu melumdur..
Diri olan ve o qeder olu olan insanlar var ki..onlara agla…chunki bu tip insanlarin, dushunceleri formalashmir, yeyir yatir, sevmir, hissleri yoxdur..ele bil “Yaponiya”-nin hansisa shirketinde istehsal olunan robotdur..pultu bashqalarinin elindedir..ozu-ozunu idare etmir..bashqalari terefinden idare olunur.. ve aglamaginla da onlara komek ola bilersen…aglamaq tekce gozden yash axitmaq deyil…bu biologi bir qanuna uygunluqdur…aglamagin derin bir felsefesi var…sen ele aglaya bilersen ki, gozunden yash axmaya biler..kipriklerivin , goz qapagivin islanmasina ehtiyac yoxdur..qelbin islanirsa, bu yashda bogulursa, demek ki, sen heqiqeten aglayirsan…
He kechek bu yazininin olen qehremanina…bu qeribe bir olu idi..olmesine baxmayaraq her sheyi hiss edirdi..yeqin ki, hissler olmur..bu hiss de ruhdur..onun ruhu etrafda olanlari seyr edirdi..ve sixilirdi..belke de heyatinda bu qeder insan kutlesi gormemishdir..ne qeder insan gelmishdi bu merasime..yarisini hech tanimirdi da…chimizdirib kefene bukub ortaya uzatmishdilar bu olunu…here bir terefden agi deyir, mecburen ozlerini aglamaga vadar edir…choxusu da hech bu olen uchun aglamirdi da… ..nelerise, kimlerise yadina dushub bashlayiblar “agla”maga…camaata ozun gostermeye..bu olu artiq sixilirdi bu kutle icherisinde…tez isteyirdi ki, onu torpaga basdirsinlar….qurtulsun bu suni sifetlerden…choxusu da gelib gorek ehsanda ne verilir..yeyib qarinlarini doydursunlar..bax bunlardir olu insanlar..fiziki qidalari ucun hansi rola desen dushurler…menevi qidalari yoxdur..acdirlar..hech zaman doymurlar… olu artiq olmeyine de peshman olmusdu….axi o hemishe tek hiss edirdi ozunu bu heyatda..ne oldu ele olen kimi bu qeder camaat?!..harda idiniz bu vaxta qeder? Yoxsa sevinmisiz onun olmeyine?...ola biler ..kimse sevincinden bele merasimlerde ishtirak edir..yaxshi ki oldu deye….
Nehayet ki, onu cenazede ciyinleri uzerine alib aparirdirlar qebiristanliga..bu olu hech zaman kimese yuxaridan ashagi baxmamishdir..amma bu an o, yuxarilarda idi..ve hamiya bu istiqametden baxirdi…ehh yaziq insanlar…size diri men olu..men olu iken diri, siz diri iken olusuz…men olmeyime baxmayaraq sizleri mushahide ede bilirem..amma siz “diri”ler bir-birimizi mushahide etmekden bele qorxursuz…ya da ki, hech bacarmirsiz…amma men olu iken bunu bacariram…
Her yer torpaq….sakitchilik…kutle yox..menim bedenim ve ruhum…bura tam bashqa dunyadir…her kes eyni libasda…ferqlilik yox..her kes eyni…bilinmir varli kim, kasib kim..olulerin dunyasi…bu olu bir sonsuz mekan gorurdu…bu torpagin alti hech de havasiz bir mekan deyil..bunu o olu hiss edirdi..temiz hava burada idi…menzere chox gozel idi…Melekler ag libasda qanadlarini chirpirdi..bu chirpinan qanadlardan da bir temiz hava kutlesi yayilirdi etraf aleme..ve oluler onun ciyerlerine chekerek yeniden dirilirdiler..amma tam bashqa ve ferqli heyatda…bu olu onu hiss edirdi…Melekler nece de gozeldir..O Melek gore bilmemishdi torpagin ustunde olan heyatda…gormushu eyy, sadece onlarin qanadlarinin chirpintisi yox idi…yarali Melekler idi…Lekelemishdiler onlari…burada ise, kimse , kimise lekelemeye bele haqqi yox idi…her kes temiz mexluq kimi bu oluler seltenetinde ikinci bir heyata bashlamishdir…o, indi hiss edirdi ki, o cennete dushub…cehennem olan dunyadan tanri onu tez xilas edib….
Bu olu chox xoshbext hiss edirdi ozunu…olmeyine sevinmisdi…onun hech vecine de deyildi ki, onun uchun ehsan verilir ya yox..bash dashi mermerden olacaq, ya ona heykel qoyulacaq…bust qoyulacaq….torpagin ustu artiq ona maraqli deyildi…torpagin altinda da heyat var imish…buranin da oz heyvanlari, bitkileri, axar sulari var idi…ve hech bir kes buraya “barmaq” eleye bilmirdi..her shey original idi…
Bu heyat chox uzun surmedi..bu olunu saatin zengi oyatdi…eqrebler ox kimi batmisdi onun qelbine…niye meni oyatdin??? Istemirem ayilam…yeniden olmek isteyirem...yashamaq istemirem burada..sizlerin yaninda…olumden sonra da heyat var….bunu men gordum oz yuxumda…Melekleri gordum..sonsuz bir selteneti gordum..cenneti gordum…bura cehennemdir..siz insanlar sheytansiz!!! Istemirem sizi!!! Men olmek isteyirem…!!! Amma o hele ole bilmirdi….her defe de yuxuya gedende yeniden olumu gormek arzusu ile gedirdi….yeniden ayilirdi…ve yeniden olmek isteyirdi..yeqin olum bu insan uchun bir xoshbexlik getirmishdi….O hem de bir meleye vurulmushdu…sevirdi onu…bu melek ise bu dunyada yox idi…….
By my angel-Sanan Safarov….