A dünya vafana necə inanım ,
Baş açmaq olmur ki, sənin vəfandan.
Mən necə işləyim,necə dolanım,
Bir nəfəs almadım sənin cəfandan .
Bazarın od tutur ,yanır günbə-gün,
Fikirdən cavanın ölür günbə-gün,
Dahada pisləşir günün, günbə-gün,
Təminat verirsən hər bir xətandan ?
Utancaq olubdur kişilər indi,
Qızların meydanı qizışıb indi.
Qız elçi göndərir evlərə indi,
Bəs necə qurtaraq biz bu bəladan ?
Pozulub incəlik adı daşıyan,
Pis çıxır Dubayda gedib yaşayan,
Nə demək istəyib bunu aşlıyan,
Ləkəli sayılır gələn Dubaydan ?
Motellər , saraylar dəb-dəbə olub,
Adları yaddaşda bitəhər qalıb.
Pozgunluq məkanı kimi sayılıb,
Bu cəfənc sözləri silək yaddaşdan !
Bu həyat məktəbdir bizdə şagirdi,
Diqqətlə dinləsək əgər müəllimi,
Çox şeylər əxz edir onun dərsləri,
Biz “Əşşi “ kəlməsin silək yaddaşdan !
Laqeyid olmayaq həyatımıza ,
Rəng qataq maraqlı həyatımıza .
Sevinci gətirək həyatımıza ,
Kədəri tullayaq qulağımızdan !
Yaxşıdan danışaq, yaxşı eşidək ,
Ürəkdən danışaq sənin vəfandan .
Sevinclə danışıb dostla bölüşək,
Minnətdar olub biz sənin vəfandan .
19.IX.2010