Ürəyim yaman dolmuşdu. Bir nəfəsə yazdım bunu. Bilmirəm nəyə oxşadı, amma ürəyim boşaldı.
A dünya vəfana lənətlər olsun,
Nə çıxdın payıma heçnə çatmadı.
Demədin bir azda qoy buna olsun,
Acgözün əlindən mənə çatmadı ?
Nə bilim , başım da dolaşıb artıq,
Heç nəyi qavraya bilmir ki, artıq.
Deyəsən dünyaya gəlməyim artıq,
Qismət paylananda mənə çatmadı ?
Neynəyim yazıldı alnımın payı,
Bu paydan o yana vermədi payı,
Gəl sayım qulaq as qoy barmaq sayı,
Saymağa elə bil barmaq çatmadı.
Birinci – gücmün tabı tükənib,
Ayağa qalxmaqçun elə gücənib ,
Ha dedim qalxacam daha dirçəlib,
Yox yenə olmadı, gücüm çatmadı !
Məndən nə olacaq bu gündən sonra,
Ancaq yaraşaram yəqin ki, gora,
Bir ovuc torpaqda olmaz ha –sonra,
Inan ki deyərlər torpaq çatmadı !
Qaneyəm hər şeyə, belə yaratdı,
Kiminin həyatı bardı-büsatdı,
Bu onun qisməti , onu yaratdı.
Mənimçün amma ki,heç nə çatmadı?
Vallahi –billahi balans düz deyil,
Onunçun həyat düz, mənə düz deyil.
Özündən alçağa deyir sən əyil,
Sözündən çıxmağa gücüm çatmadı .
Ha belə yırtsamda özüm-özümü,
Bax belə yaradıb qaşım-gözümü ,
Nə qədər desəmdə hərdən sözümü,
Məntiqi –mənası ona çatmadı .
05. IX.2010