Böyük bir hava limanının gözləmə salonunda gənc bir qadın
təyyarəyə minik vaxtı üçün oturub gözləyirdi.Uçuşa hələ çox
qaldığı üçün vaxt keçirmək məqsədilə bir kitab və bir balaca
peçenye qutusu aldı... İstirahət etmək və kitabını oxumaq üçün VIP
salonuna bir kresloya əyləşdi. Peçenye qutusunu qoyulduğu stolun
yanındakı kresloya da bir adam oturdu. Gənc qadın ilk peçenyesini götürdü.
Həmin oturan şəxs də bir dənəsini götürdü.
Qadın özünü Çooox narahat hiss etdi və "Əsəb korlayıcı!O halımda
olsaydım bu cürətinə görə onu yumruqlayardım!"deyə
düşündü.Qadın bir peçenye götürür,
Adam birin daha götürürdü, Qadın dəli olmuşdu.Ama hadisə yaratmaq istəmirdi.
Nəhayət son peçenyeyə sıra çatanda qadın:
"Bu gicbəsər adam indi neyniyəcək görəsən?" deyə düşündü.
Adam son peçenyeni də aldı, onu ikiyə böldü və bir parçasın qadına
verdi.
`Bu qədəri də Çox oldu ama!` Qadın əsəbi şəkildə kitabını və digər əşyalarını alar və bir fırtına
kimi giriş salonuna, ordan da təyyarənin içinə
yönəldi.Təyyarədəki qoltuğuna oturdu. Eynəyini götürmək üçün
çantasını açdı və Peçenye qutusu açılmamış çantasında qaldığını
gördü.
Çox utandı: Çox böyük bir səhv etdiyini anladı .Peçenye qutusunu heç açmadan
çantasına qoyduğun unutmuşdu.
Ammaki o adam peçenyelərin heç əsəbləşmədən və paxıllıq
etmədən qadınla bölüşmüşdü.
Və indi bu vəziyyətin geri qaytarmaq şansı yoxdu, heç üzr istəmək
variantı da qalmamışdı.