A həyat sən şirin bir kökə oldun,
Səni bölməyimə heç əlim gəlmir.
Çiçəkli baharkən , sən bir qış oldun,
Ümidlə gözlədim Baharım gəlmir.
Oupquru çəmənim .yaşaıllaşarkən,
Bülbüllər nəgməsin civilləşərkən,
Qaranquş yuvasın tikib qurarkən ,
Onların dadına heç kömək gəlmir.!
Ağladım halıma mən gecə-gündüz,
Süründüm yolunda gecəbə gündüz,
Hökmünə əyildim nə edim sözsüz,
Başımı qaldlran bir qüvvə gəlmir.!
Ütüyəm ,köləyəm sənin qarşında ,
Heç yerim olmadı sıra başında,
Başıma dəybdir “qara daşında”,
Başımaı sarıyan bir kimsə gəlmir.
Bir qaşıq düşmədi bəxt xörəyindən,
Nə olar ver yeyim bəxt çörəyindən.
Bir azca götür sən yük kürəyimdən,
Bu yükə əl verən bir kimsə gəlmir.
Daşıdım yükümü ömür boyunca,
Əzaba qatlaşdım bədən doyunca,
Nəfəsim tab gəldi yerə qoyunca ,
Öyrənib tarağım yüksüz dözəmmir.
Bu illər nə verdi, nədən danışım,
Nəyinə sevinim, nəyə barışım,
Qismətim budur hey yanım-alışım,
Söndürmək istəyən bir kimsə gəlmir.
Bu həyat şip- şirin kökə olsada,
Yeməyə nədənsə içazə vermir.
Rəşadın xəmiri su aparsada ,
Yogurmaq imkanın əlindən vermir.
25. X.2010