Hər şey get-gedə azalır.... O uzun söhbətlər, uzun baxışlar candan gələn gülümsəmələr, ilk əvvəl həyəcandan qısa sürən, sonralar dadına doyulmayan sevişmələr, hər şey azalır... Yavaş-yavaş bütün gözəlliklər azalır. n yüksək səsimiz səssizlik olur. Telefonlar bağlanır, uzun-uzun susurlar.... n əsası sevgi azalır, hörmət azalır, yerini daha çox inciklik alır.Bəs sevgi? - Ah o sevgi..... slində heş olmamışdır.... İki istedadlı aktyor öz rollarını yaxşı oynamışdır..... Birlikdə yaxşıca keçən vaxt, yerini yalnızlığa buraxmışdır.Bax indi, bu qısa hekayədə cümlələrim səninlə başlayır..... Qələmi əlimə xoşbəxtliyi yazmaq üçün almışdım...Bəlkə, bəsdir tökdüyüm göz yaşları... Axtardığımız o xoşbəxtliklər harda?...biz harda?.. Cavabı sənin səssizliyində və təbii tikanlı sözlərində.....Uzaq qalmaq yaxşı düşməz, eşqdə zamana da sığınmaq olmaz. Səndən uzaq qaldıqca, uzaqlaşmanı film kimi izləyirəm, bu filmin içində qadın obrazında özümü yaralı qadın kimi dərbədər görürəm.Sənsiz səndən çox uzaqda, yalnız "səni gözləməyi" fikirləşərkən, özüm getdim.Səndən uzaqda........ səninlə sənsiz.....