Bilirsən...? Mən sənə xəyanət
edirdim. Həmişə... Bilməzdim
xəyanət belə şirin olarmış... Məni
günahlandırmağa haqqın yoxdur.
Bütün sənin
hərəkətlərinin qarşılığında bunları edirdim. Hər dəfə... Elə bir gün, ay
olmayıb ki, sənə xəyanət etməyim....
Düşünürsən səni sevmədiyim üçün
xəyanət edirim sənə? Yox,əsla... Elə
səni sevdiyim üçün hələ də xəyanət
edirəm sənə. Yoxsa, çoxdan çıxıb getmişdim səndən. Bilmək
istərdinmi kimlərlə xəyanət
etmişəm sənə? Yadına sal, azmı
ağlatdın məni? Göz yaşlarımda
boğularaq qaçdım... Hər
ağladığımda göz yaşlarımı qurutmaq üçün YAY fəslinə
qaçdım... Üşüdüyümdə məni
isidirdi, göz yaşlarımı qurudurdu...
Qızmar günəşin işığı qaranlıq
dünyamı işıqlandırırdı... Yadına sal,
azmı qışqırırdın üstümə? Hər sözün bir alov olub ürəyimi
yandırırdı. Od tutub alışıb yanırdı
ürəyim. O zaman mən PAYIZ fəslinə
qaçırdım... Yaralarımı sərinlədərdi,
yağışın damcıları ilə söndürərdi
içimdəki o alovu... Sakitlik tapardım, rahatlıq tapardım... Yadına sal...
Azmı deyirdin ayrıldıq, hər şey
bitdi, gedirəm...? O zaman
bilmirdim sevinim, gülüm, yoxsa
ağlayım? Belə olduqda mən BAHAR
fəslinə gedirdim... İlıq təbəssüm bəxş edirdi mənə. Heçnə
düşünmədən gülümsəməyi
öyrədirdi mənə... Sevinc bəxş edirdi
bəhanəsiz, səbəbsiz... Bax sənə hər
zaman fəsillərlə xəyanət edirdim.
Fəsillərlə yaşayıram. Bir tək heç zaman qış fəslinin yanına
getmədim... Əvvəllər ora səninlə
getməyi arzulayardım. O ağ bəyaz
qar gəlinliyim olacaq deyə... Amma
artıq qərara gəldim qış fəslinə tək
gedəcəyəm. Artıq sənin yox, mən AZADLIĞIN nişanlısıyam...