Gunlerin bir gunu ailenin tek uwagi,goz bebeyi,sademi sade bir qiz var imiw.Atasi hele qiz uwag iken vefat etmiw,anasi ise xeste qadin imiw.Anasi qedaudcu qadin,kasibciliq cox yamandir.Atasi olum ayaginda olan zaman qizina bele bir vesiyet edibmiw:
-Qizim size baxmaga omrum catmir.Oxu anana sahib cix.Ozune layiqli bir oglanla aile hetati qur.
Bu sozleri qizi 18 yawina catanda anasi ona catdiribmiw.Qiz ise her gece xeyallarinda canlandirir bir oglan hansi ki onun kefini alan,saclarini sigallayan,onunla bir yastiga baw qoyan.Lakin o bawa duwmur ki,indiki zemanede ele oglan minden bir.Saf,atasiz,dar gunde arxasiz qiz qowulur virtual heyata.Onu yoldan cixaran eclaf girib qizin qelbine,saf hislerini zeherleyir.Bele oglannar her ucden bir,onuncun ferqi yox Nergiz ya filankes.Vaxt otur qiz anlayana-derk edene kimi cox sular axib kecir.Gorur ki o dirqan arasi oglannar yox yaninda cirib arani.Qalib tek bawina,anasi olum ayaginda can verir.Anasi:
-Qizim,menim bir denem !Layiqli ana ola bilmedim,senin kocduyunu gormedim.
Bu anasinin son sozleri olur.Qiz oturur honkur-honkur agliyir.Indi gorur ki adi gezir dillerde.
Birden qaranliq cokur, bir deqiqe sükut:
-Ebulfez oyanir yuxudan!!!