Günlərin bir günü Universitetdə oxuyarkən diqqətimi bir qız çəkdi, aramızda elədə yaxın məsafə olmamasına baxmayaraq ilk görünüşdən məndə xoş təsuratlar yaratdı. Növbəti həftə Universitetdə həmin qızı yenidən gördüm və fikirimdən həmin qızla maraqlanmaq keçdi onun arxasınca gedərək oxuduğu ixtisası, neçənci kurs və hansı qurupda oxuduğun öyrəndim, eyni ixtisasda oxumasaqda ikimizdə 2-ci kursda oxuyurduq. Növbəti gün dərsdən çıxanda onunla birgə arxasınca getdim o, həmişə qurup yoldaşı bir qızla gedirdi Elmlər metrosunda sağollaşıb metroya tək düşürdü, budəfədə belə oldu metroya düşəndə birazda çox yaxınlaşdım ama heç bir söz demək istəmədim sadəcə bilsinki onun arxasınca gəlirəm onunla evlərinə müəyən məsafə qalmaqla getdim oda hiss edirdiki onun arxasınca bir nəfər düşüb ama olardıkı, onun arxasınca düşürdüm, metroda tək olanda ona yaxınlaşıb salam necəsən dedim o, heçnə demədi mən bir neçə saniyə gözləyəndən sonra özümü ona təqdim edib sonra isə sevgimi ona belə bildirdim -- ilk sizi gördüyüm gündən sizi bəyənmişəm bir sözlə sizə çoox vurulmuşam. Mən özüm barədə ona məlumat verdiyim üçün məndən çox az şey soruşdu, həmişəkindən fərqli olaraq onun arxasıca yox onun yanında gedərək ara bir danışmaqla onunla evlərin yaxınlığında sağollaşaraq geri döndüm. Bu qayda ilə bir aya yaxın dərsdən çıxanda onunla evlərinin yaxınlığına qədər birgə gedirdik, onunla birgə gəldiyi qurup yoldaşıda bilirdiki biz bir birimizi istəyirik. Həmişəki kimi bugündə sevgilimnən görüşə hazırlaşırdım. Tanışlıgımızın beşinci aydan sonra onunla görüşəcəyimiz yer olan Bayraq meydanı idi, universitetdə hər gün bir birimizi gördüyümüz üçün bizim üçün ilk sayılmırdı ama təbii ki, həmişəkilərdən çoxda olmasa fərqlənirdi görüşümüz, bu görüşümüzü gələcəyə doğru olan sonuncu görüşümüz kimi hiss edirdim. Bu dəfə nədənsə onun sevdiyi duxunu vurub urəyincə olan bir geyimimi geyindim. Sanki məndən sevgi ətri gəldiyi kimi görünüşümdə sevgini xatırladırdı. Gözlərimdə güclü bir hiss, üzümdə isə dünyanın sevinci ürəyimdədə təbii ki onu düşünərək görüşəcəyimiz yerə gəldim, hər dəfə görüşəndə görüşümüz müxtəlif parklarda olurdu. Yolda onun sevdiyi gülləri aldım. Elə bilki sevgi dünyasının bağçasından
indicə dərilmişdi. Güllər hər bir ətrafa sevgi saçırdı. Dənizin kənarında onu gəzləyərkən gözümün önündə olan ucu-bucaqı bilinməyən, sərhədi görünməyən dənizində bizim sevgimiz kimi sonu görünmürdü. Biraz sonra sevgilimi görəcəyim üçün ürəyim o qədər sürətlə döyünürdükü sanki bu dəqiqə yerindən çıxıb dənizə düşəcəydi. Bir əlimdə çiçəkləri digər əlimdə isə ona verəcəyim üzüyü tutmuşdum. Onun əlinə bu üzüyü taxmaq üçün necə səbirsizliklə gözləyirdim. O, hər zaman vaxtında gəlirdi geciksə bele telefonla xəbər edirdi. Mən isə həmişəki kimi vaxtından bir neçe dəqiqə tez gəlmişdim. Onunla hər dəfə görüşəndə hədsiz dərəcədə çoox sevinirdim. Müəyənləşdirdiyimiz vaxt tamam oldu və sevgilim gəldi uzun uzadı bir birimizə baxdıqdan sonra çiçəkləri ona verib və üzüyü onun barmağına keçirib evlənmək təklifi etdim. Bir birimizi sevdimiz üçün men inanırdımki mənim ona qarşı olan sevgimə yox deməyəcək, əksinə böyük həvəslə hə deyəcək. Dənizin kənarına Milli parka gəldik
dənizin kənarı ilə gəzişərək söhpətləşirdik onu hər dəfə görəndə ürəyimin dərinliklərin hiss edirdim. Budəfədəki görüşümüz tam fərli olaraq çox gözəl sonluqla yekunlaşdı. Əsas sevmək deyil, sevgini qorumaqdır və əbədi olaraq xatırlamaqdır... Allah bütün sevənləri ayırmasın ...