İşini görüb qurtarmışdı.. Yorulmuşdu.. Tərləmişdi…
Rahatlamışdı.. Hal-hazırda dünyanın ən xoşbəxt,
ən zəif insanı idi… pəncərə açıq idi və gün düz
onu üstünə düşürdü. Birdən yadına düşdü ki,
çıplaqdı və üstü açıq qalıb. Utandı sanki.. Tez
yorğanı üstünə çəkdi. Gözü yanında uzanan, bayaqdan onunla eyş-işrətlə məşğul olan
fahişəyə sataşdı. Ağzıüstə uzanmışdı. İlahi, onun
bədəni yorğun olanda nə qədər gözəl olur..
Ağlından iyrənc – iyrənc fikirlər keçdi.. Üzündə
qəribə bir təbəssüm vardı.. Bir neçə dəqiqə
qabaq onun bu fahişəylə çıxardığı oyunlar indi ona iyrənc görünürdü.. İyrəndi özü – özünə.. Düşündü.. Görəsən mən neçənciyəm? Bu gözəl
bədən bu qədər kişiyə necə dözür? Görəsən
mənim öpdüyüm bədəni kimlər öpüb? İlahi, nə
qədər iyrənc! İstər – istəməz əli ağzına doğru
getdi. Sanki ağzı kirlənmişdi… Təmizləməliydi
onu.. Əlinin üstü ilə möhkəmcə ağzını sildi. O iyrənmişdi… Birdən dəhşətli bir əsəb gəldi. Bir az öncə
sevişdiyi qızı indi boğub öldürmək istəyirdi.
Kirliydi.. Kirlənmişdi.. Buna görə də yanındaki
fahişəni günahkar bilirdi.. Kaş o bu qədər gözəl
olmayaydı.. İlahi, hər gözəlliyin arxasında bu
qədər iyrənclikmi olmalıdır? Əsəbindən az qala ağlayacaqdı. Fahişənin sakitcə, öz kefində
yanında uzanıb istirahət etməsi ona daha da çox
əsəb verirdi. Sanki bir sonrakı kişi üçün özünü və
vücudunu hazırlayırdı.. Onun o kişiyə yazığı gəldi..
Özünə gəldiyi kimi.. Sonra yenə fikirləşdi… Yox! Fahişənin nə günahı!
Onu bu yola heç kim zorla salmayıb. Heç kim ondan
bunu xahiş də etməyib. O öz şəhvani hisslərinin
ardınca gəlib bir neçə saat bundan əvvəl barda
gördüyü qızın yanına. Heç onun adını da bilmirdi
bəlkə.. Bir də ki, nəyinə lazımdı axı, onun adı.. Düşünürdü.. Beyni çatlayacaqdı ağrıdan.. O bilirdi
yanındakının bundan pul qazandığını və kişilərlə
yatmağı özünə məslək seçdiyini. Onun
məsləyinin adı “Fahişəlik” idi. Düzdü, iyrənc
məsləkdi. Amma bəlkə ruhu, ürəyi fahişə
deyildi.. İndi onu bu anda sadəcə bir şey düşündürürdü.. Hal-hazırda bu yataqda fahişə
kimdi.. Həyatmı, omu, yoxsa fahişə qızmı? Fahişə
qız üçün fərqi yox idi. Çünki onu evdə həyat
yoldaşı və 3 yaşlı oğlu gözləmirdi. Onu isə
tərtəmiz həyat yoldaşı və 3yaşlı minnacıq oğlu
gözləyirdi.. Fikirləşirdi.. Düşünürdü.. Və bu suala cavab tapa
bilmirdi.. Fahişə kimiydi? Xanımını evdə qoyub
bura, heyvani hisslərinin dalınca gələn özümü?
Yoxsa ondan bir-iki saatlıq eyş-işrət üçün pul alan,
həmin pulla qarnını doyuran, hal-hazırda yanında
etinasız, çılpaq uzanmış fahişəmi? Qarnını doyurmaq üçün insan bədəninimi satmalıdır? Ona
bəraət qazandırmaq olarmı? Niyə fahişə sadəcə
qadın olmalıdır? Kişi “fahişə deyil” deyə qanunu
kim yazıb? Axı kimidi fahişə? Qadınmı, kişimi,
yoxsa tam əksinə, elə həyatın özümü? İndi sən söylə, Kimdir fahişə ?!