Dunyadan Abort Edilib Qayitmiş Korpenin Hekayesi:
(Oxumaga Deyer , CooooooX maraqli bir HEKAYE) Goyun derinliklerinde agappaq bir dunya vardi. Bu
dunyada pambiq kimi yumşaq buludlarin ustundə
balaca, qeşeng evler vardi. Bu evlerde şipşirin
korpeler yaşayirdi. Onlarin yarisi dunyada abort
edilib yarsida hele dunyaya getmeye hazirlaşan şirin
korpeler idi. Her terefi gozel qoxu burumuşdu-korpe lerin qoxusu. Her terefden qigilti sesleri, korpe
guluşleri eşidilirdi. Bu gun hava gozel idi. Korpeler
ayaqlarini sallayib, buludlarin ustunde oturmuşdular.
Birden uzaqdan birinin geldiyini gorduler. Buludlara
teref uzanan yolda balaca, laaap balaca bir korpe
gelirdi. Ayaginin biri yox idi. Qollarinin da ikisi kesilmişdi. Başindan qan axirdi. Cox yorgun idi
korpe. Cox aglamişdi korpe. Dunyadan qayidirdi
korpe. Gelib buludlarin yanina catdi. Obiri korpeler
soruşdu:-Hardan gelirsen? Korpe dedi:-Dunyadan.
Soruşdular:-Niye qayitdin? Korpe kovrek halda dedi:-
Meni istemediler. Soruşdular:-Bes, ayaqlarina, qollarina ne olub? Korpe yerde oturub siyrilmiş
boynunu yana eydi. Qan damcilari sixilib uzu aşagi
suzulmeye başladi. Korpe dedi:-Atamla anam meni
cagirandan sonra yere endim. Anam qarninda menim
ucun rahat yataq duzeltmişdi. Orda gunlerim gozel
kecirdi. Anam meni sigallayır, ezizleyirdi. Deyirdi ki, yolumu sebirsizlikle gozleyir, meni coxxx, lap cox
isteyir. Anama guvenirdim, onun qarninda xoşbext
yaşayırdim. Atam da meni cox sevirdi. Anamın
qarnindan opub, bu sonsuz sevgiyə gorə meni
kovreldirdi. Men ferehli idim, umidli idim. İşıqliga
cixandan sonra onların agilli balası olacaqdim, onlar hemişe menimle fexr edecekdiler. Men boyuyub cox
meşhur bir yazici olacaqdim, kitablarim dunyanin
dord bir yanina yayilacaqdi. Atamla anam her yerdə
hormetle qarşilanacaqdi. Men insanlari, ailemi cox
sevəcəkdim. Butun bunlari onlara demeye o qeder
telesirdim ki! Amma bir gun hekimden menim qiz oldugumu oyrenen kimi atamla anam daha meni
sigallamadi. Anamın icinə axitdigi goz yaşlari menim
ustume tokuldu. Az qala bogulacaqdim. Yalvarib, onu
sesledim, daha aglama, dedim. Meni eşitmedi. Sonra
men də agladim. Buzuşub, soyuqdan tir-tir esmeye
başladim. Seheri gun onlar yene hekime getdi bedenime deyen soyuq bir şeyden diksinib oyandım.
Agridan sesim geldiyi qeder bagirdim, ayaqlarim
kesilende atami, qollarim kesilende anami sesledim.
Amma onlarin mene yazigi gelmedi. Tekce anamin
qarnindan cixardilanda onun derinden ah cəkdiyini
eşitdim. Yavaş-yavaş huşum ozumden gedirdi. Bir de məni dograyan cellad cerrahin son sozlerini eşitdim :
Uzulmeyin xanim INŞALLAH gelen defe ogul payi
verer ALLAH... Korpeler onu dinleyib kederlendiler.
Bu zaman saclari qivrim, yanaqlari toppuş, bapbalaca,
şipşirin korpe qizlardan biri ayaga durub dedi: -
Bacilar, qardaşlar, men artiq getmeliyem, salamat qalın. Bunu eşiden abort edilmiş korpeler agliyaraq
dediler: Getme, seni de oldurecekler. Insanlar cox
pisdi. SON! Ezizlerim unutmayaq ki korpeler Allahin
bize bexşiş etdiyi en gozel nemetdir... BIZ LIKE ISTEMIRIK SADECE OXUYAQ VE NETICE
GOTUREK