Mənasız saydığım bir dövürdə təsadüfən girdin
həyatıma. Hər şeyi dəyişdin. Çətini sevdim
səninlə. Özünlə gətirdin bütün sevincləri və
sevgiləri. Qınadılar məni, səni təsadüfən
tanıdığım üçün. Sənin bir başqa dünyanın insanı
olduğunu, əslində mənim o dünyada yerimin
olmadığını, mənimsə dəli olduğumu dedilər
zaman-zaman. Heç nə düşünmədim. Mənim üçün
bir sən var idin. Bütün dünyama bəs edən bir
sən...
Səninlə sevdim hər şeyi. Səbr etməyi,
bağışlamağı, laqeyd olmağı, düşündüklərimi
deməyi...Əslində sevmədiyim hər şeyi səninlə
öyrəndim və sevdim. Bilmirəm mənim üçün
kimsən. Dostmu, yoxsa...? Dəyərlisən mənim
üçün, bircə bunu bilirəm...Dünyamsan mənim...
Dünyanın belə sığmaqda acizlik çəkdiyi
dünyam...
Sənin ala gözlərinlə baxmağı sevirəm bütün
kainata. Anlayırsan məni? Başa sala bilmirəm
hislərimi. O qədər dəyərlisən ki... Hislərimin
adını nə qoyacağımı bilmirəm.
Ucuzlaşmağındanmı qorxuram görəsən
duyğularımın? Yoxsa səni itirməkdənmi?
Desələr bu eşqdir, inanmaram. Ya da inanmamaq
üçün israr edərəm. Bir ömür boyu yanımda deyil,
beynimdə, ruhumda olmağını istəyirəm. Səninlə
düşünməyi sevirəm...Səninlə sən olmasan belə,
dərdləşməyi sevirəm... Sevincimi elə beynimdəki,
ürəyimdəki səninləbölüşməyi sevirəm...
Hərdən özüm belə öz duyğularımdan qorxuram.
Ancaq eşqdə bir şəhvət,ehtiras vardır. Axı sən
mənim xəyalımda belə toxunmaqdan
çəkindiyimsən... Ancaq sən həmişə mənimsən...
Bəlkə bir gün təsadüfən ağlına gəlsə mənim sənə
olan hislərim, qorxma... Qürurlu ol... Necə
varsansa, bax elə...Dəyişməsin heç
nəyin...Düşüncələrin, duyğuların...Çünki mən səni
belə tanımışam...Duymaq istəmədiyini ağlına
gətirmə...Unut hər şeyi...Hətta varlığım əzab
versə sənə, məni belə unut...
Nə olursa olsun, kiminlə olursan ol, unutma ki,
sən dualarımda hər gün dilə gətirdiyimsən...Sən
mənim sadəcə təsadüfümsən...Bütün ömrümə
sığan təsadüfüm....