zaman...bir daha geri qayıtmayacaq şəkildə irəliləyən zaman.Zaman çox şeyləri geridə qoyur.Amma eyni anda da zaman yaraları sağaldır! Zaman mənimlə də çox oynadı... Mənə qarşı xoş və acı zarafatları oldu bu zamanın!.. Məni içərisində, zamanın özündə qeyb olmağıma səbəb oldu bir anliq... Bir anlıq zaman məndə durdu! Nə geriyə, nə də olması gərəkdiyi kimi irəliyə davam etdi zaman! Məni də çaşdırdı, dondurdu, bir anlıq fikirlərə qərq etdi. Məndən saatı soruşdular, amma mən cavab verə bilmədim. Axı zaman mənim üçün durmuşdu. Heç nə bilmirdim, düşünə, hərəkət edə və nələrisə anlaya bilmirdim.

13 yaşımdan bu yana bir quyuya atılmış kimi idim sanki. Sanki hər şeydən xəbərsiz o saf uşağı bir andaca ondan da xəbərsiz həyatın özündən oğurlayıb qaranlıqlara qərq olmuş bir quyuya atdılar! Hər şey də ondan sonra başladı! Məni o quyuya atıb çıxa bilməməm üçün də ağzını möhkəmcə bağlayıb açarını özləri ilə apardılar!

Nə vaxt qayıdacaqlarını belə demədilər! Bir daha gözlərim nə vaxt işığı görəcəyini belə demədən getdilər! Axı heç olmazsa bunu bilmək mənim haqqım idi, o qaranlıqda bir ümidim olması, o ümidlə yaşaya bilməm üçün mənə ən azından o bir kəlməni borclu idilər! Ehhh nə isə... Bütün hər şeyimi əlimdən alıb getdilər! Məni gözü yolda qoyub qaçdılar!.. Nəfəs ala bilməm üçün belə bir şans qoymadan getdilər! Zaman hər şeyi bir anda aldı əlimdən! Bu nə vaxtsa qaytarıla biləcək borc deyil də, oğurluq idi! Borc olsaydı sevə-sevə verərdim... Ama oğurlamağa haqqın yox idi!
Zaman, sən niyə məni bir anda nəfəssiz, havasız buraxdın? Axı boğulurdum... Düşünmədinmi ki, bu ürəy ona dözə biləcəkmi?..
Sənə çox qırğınam zaman! Məni sənsiz qoyub atdığın üçün, özünü məndə dondurduğun üçün!

Ama artıq səni hardasa anlamağa və hardasa hətta bağışlamağa başlayıram, çünki o quyuya doğru yaxınlaşan ayaq səslərini eşidirəm... Və inanıram, ümid edirəm ki, bu sənsən! Axı mənim yerimi bircə sən bilirsən... Səni gözləyirəm, gəl çıx!.. Özünü mənə yenidən sevdir! Zaman, səni gözləyirəm, ümidimi istəyirəm, yarım qalan, əlimdən alınan xəyallarımı geri istəyirəm. Gəl çıx artıq, çox uzatma! Bağışlamağa da hazıram, yetər ki, gəl! Addımlarını hər dəfə daha da aydın eşitməyə başlayıram... Sənə güvənirəm (ən azından buna inanmaq istəyirəm, ümid edirəm), məni o quyudan çıxaracaqsan deyə, yenidən o işıqla gözlərimi qamaşdıracaqsan deyə... Qoy qamaşsın, şikayətim olmaz, çünki sənin üçün çox darıxmışam zaman! Yenidən varlığını hiss etmək üçün, o irəliləyən səsini duymaq üçün çox darıxmışam! Gəl o anlarımı mənə qaytar, yenidən zaman axıb getsin, durmasın bir daha İnşaAllah!!!


Bəs sizin əlinizdə zaman olsaydı, hansı vaxtlarınıza dönmək və yaxud hansı anınızı geri qaytarmaq istərdiniz???