Əgər eşqdə itirən tərəf olmaq istəmiriksə, görmə duyğumuzu itirməməliyik…
Aradan zaman keçdiyində mən bunları necə görə bilmədim deməməliyik...
Birinə bağlanarkən, öz duyğularımızı bağlamamalıyıq.

Eşq ağrısı çəkənlərin ən böyük səhvi bir şeylərdən qaçmağa çalışmaq üçün qarşılarına çıxan ilk limana sığınmalarıdır... Və o sığındıqları limanda da önlənə bilməz daha böyük səhvlərə doğru yol alar.
Keçmişdə aldığımız yaraları, yeni eşqinizin vəsaiti etdiyiniz anda başdan itirməyə başlarsınız… Yeni bir eşq keçmiş yaraları yaxşılaşdıra bilər. "Yaxşı ki sən varsan, yoxsa bu gün mən yoxdum." kimi sözlər, eşqi yavaş yavaş soyutmağa başlar.
Birinə bir şeylərə asılı olmaq ən pisidir...

Asılı qadınlar özlərində olmayan özünə inamı, başqalarına bağlanaraq əldə etməyə çalışırlar. Özünə dəyər verməyən birinə bağlılıq duyanların, onu əlinin altında hazır görən və keçmişdəki yaşadığından yeni eşqiylə xilas olduğunu sanan qadınların sayı heç də az deyil.
Eşq, sıx bağlılıqdan heç xoşlanmaz. Əlinizdə olana yapışar və hər nə olursa olsun əlaqəni davam etdirməyə çalışsanız, başdan itirərsiniz.

Onu araşdırıb, qüsur axtarmaqdan imtina edin. Bu insanın düzəlməsini öz yaxşılığınız üçünmü istəyirsiniz, onun yaxşılığı üçünmü? ‘Aşiq olduğum adam belə olmalı...' deyə hər gün onun üstündə yeni bir şeylər yaratma səyində olsanız, səhvləri düzəltməyə çalışsanız, başdan itirməyə hazırsınız deməkdir…
Eşq əvvəlcə ürək və beyin işidir. Bir çox şeyi paylaşa bilmək əhəmiyyətli. Cinsəlliyi yaşamaq yerinə, sevildiyinizi və ya sevdiyinizi hiss edin, hiss etdirin. Yəni eşqi və cinsəlliyi bir-birindən ayırın…

Heç bir şeyə bağlanmayın… Təbii özünüzdən başqa…
Unutmayın, əgər baxdığınız pəncərə çirklidirsə onu çöldən parlatmağın heç bir faydası yoxdur.