Gedənin arxasınga su səpərlər...Tez qayıtsın...Sağ salamat gəlsin deyə....Gedən insanın getməyini istəmiyəndə göz yaşı tökürsən...Bu da sudu..Amma kədər qarışıq sevgidən tökülən sudu..Hərdən sevdiyin cox sevdiyin birini yola salmalı olursan...Amma nə arxasınca su atmağa.....nə də gözü yaşı tökməyə haqqın var....Sən onunlasan.....Həm də onsuzsan...Onunla gülürsən,sevinirsən....Gedərkən səni xöşbəxt edəcək bir kəlməsiylə tək bir kəlməylə ürəyində sevgisini, qoyub gedər bəzən...Səndə ürəyində uğurlarsan onu...Ürəyində qarşılarsan..Xəyallarında görüşünə çıxıb,xəyallarında sevinərsən onunla.Amma yenə də xöşbəxt olarsan....Uzun çox uzun müddət eşitməy istəyib eşitmədiyin bir kəlməni eşitmisən axı..Nə qəribə məxluqdu bu insan övladı...?..Öz -özünü xöşbəxt etməyi bacarır eşitdiyi bircə kəlməylə...Gedəndə uğurlaya bilmədiyin birini gələndə necə qarşılayıb necə boynina sarılacağını düşünərsən......Əlbəttəki yenə də xəyallarında...Axı səni sən edən..Səni səndən alan xəyyalardı...Xəyallar aləmində özünü öz varlığını unutmusan...Hərdən dərk edirsən ki xəyalən də olsa qurduğun bu xöşbəxtlik müvəqqətidi..Amma yenə də özünə təsəlli verirsən..Axı şair demişkən....Bir arzu bir ümid öldürməkdənsə...Aldana-aldana yaşamaq xoşdur....