Quran və Əhli-Beyt (ə) rəvayətlərində təqvalı olmaq təkrar-təkrar tövsiyə edilir. Əgər elm hövzəsinin tanınmış ustadlarından nəsihət istəsək onların tapşırıqlarından biri də haramlardan çəkinmək, ilahi təqvaya riayət etmək olacaq.
Varlıq aləmini yaradan Quran-i Kərimdə təqva ilə bağlı belə buyurur: "Əgər şəhər və abadlıqların sakinləri iman gətirib təqvalı olsaydılar, göy və yerin bərəkət qapılarını onların üzünə açardıq. Amma onlar haqqı təkzib etdilər, biz də onları əməllərinin əvəzi olaraq cəzalandırdıq.”
Əmirəlmöminin (ə) Əhli-Beyt ardıcıllarına belə tövsiyə verir: "İlahi təqvaya riayət etməyi unutmayın. Təqva kimi xeyir və bərəkətə səbəb olan ikinci bir şey yoxdur. Təqva sayəsində insan kimsənin çatmadığı dünya və axirət xeyrinə çatar.”
Ruhani tələbə yalnız ilahi təqvaya riayət etməklə məqsədə nail olar. Allah süfrəsinin duz-çörəyini itirən insan həyatdan heç bir bəhrə götürə bilməz.
Ruhani tələbələrin həyatı haqqında kifayət qədər ibrətamiz əhvalatlar var. Nəql edirlər ki, Məhəmmd Baqir adlı tələbə elm hövzəsindəki hücrəsində mütaliəyə məşğul ikən qəfildən gözəl simalı gənc bir qız otağa daxil oldu. Qız yerindən qalxmaq istəyən tələbəyə əli ilə işarə etdi ki, səs salmasın. Qız öz evində imiş kimi "yeməyə nəyin var?” soruşdu. Tələbə hücrədə olanlardan süfrə açdı. Qız yedi və hücrənin bir tərəfində uzanıb yatdı. Məhəmmdəbaqir mütaliəyə davam etdi. Əslində bu qız Şah Abbas Səfəvinin qızı idi. Ailədə dava-dalaş səbəbindən evdən küsüb çıxmışdı. Hazırda bütün şəhərdə məmurlar onu axtarırdılar. Səhər qız yuxudan oyanıb hücrədən çıxanda bütün şəhərdə keşik çəkən məmurlar onu görüb dərhal tutdular və əmirin evinə apardılar.
Uzun-uzadı sorğu-sualdan sonra aydın oldu ki, şahın qızı gənc bir ruhani tələbəınin hücrəsində gecələyib. Məhəmməd Baqiri tutub şahın hüzuruna gətirdilər. Şahın göstərişi ilə araşdırma apardılar ki, bu gənc tələbə qıza toxunub ya yox. Aydın oldu ki, tələbə ona yaxın getməyib. Şahı heyrət bürüdü, tələbədən soruşdu ki, necə olub bütün gecəni qızdan kənarda dayana bilib? Məhəmməd Baqir barmaqlarını göstərdi. Onun on barmağı yanmışdı. Şah bunun səbəbini soruşdu. Tələbə dedi: "Qızınız yuxuya gedəndən sonra əmmarə nəfs məni ona, əslində cəhənnəmə doğru çəkməyə başladı. Hər dəfə güc vuranda bir barmağımı şamın şöləsinə tutub cəhənnəmi odunu yada saldım...” Şah gənc tələbənin təqvasına heyran qaldı. Bir qədər fikirləşəndən sinra qərar çıxardı ki, qızını bu tələbəyə ərə versin. Beləcə gənc tələbə Məhəmməd Baqir Şah Abbas Səfəvinin yeznəsi (damadı) oldu. Sonralar böyük İslam alimi kimi çöhrət qazanmış bu tələbə "Mirdamad” adı ilə tanındı...