Evə qayıtdım. Güzgünün qarşısında üstümü dəyişdirərkən sinəmdə ürəyimin olmadıgını gördüm. Dəhşətə gəldim, bir daha yoxladım yox idi, yerində dərin bir boşluq var idi. Heyrətdən donub qalmışdım. Tez geyinib, 1 saat əvvəl şəhərdə gəzdiyim yerlərə qayıtdım. Ətrafı yoxlamaga başladım. Canım çox agrayırdı. Tapdım ürəyimi amma tapdalanmışdı, əzilmişdi dözülməz agrıları vardır. Götürməyə belə cəsarət edə bilmirdim. Götürdüm onu yerden, ellerim tir tir əsirdi. Evə qayıdarkən, bütün yolu beynimdə müxtəlif fikirlər gəzirdi. "Ürəksiz Necə Yaşayacam?" "Yenidən necə sevecəm?". Birdən məndən nə hiss etdiyimi soruşsalar nə deyəcəm? Ürəyimin olmadıgını??? Özümü qınayırdım. Bir ürəyə belə sahib çıxa bilmədim. Necə bu qədər məsuliyyətsiz ola bilərəm? Elə bu fikirlər içində gözüm birdən yolun kənarındakı magazaya sataşdı. Və tez oraya gəlib magazaya girdim. Satıcıya yaxınlaşıb soruşdum. " Bagışlayın siz ürək satırsınız?" Satıcı bir ana nəvazişi ilə mənə baxdı. "Hər cür ürək satırıq ama sənə lazım olan ürəkdən bizdə yoxdu." Bir daha mənə nələrisə xatırlatdı. Çölə çıxdım. Soyuq külək sinəmdəki boşluqdan içəri daxil olub, ordanda bütün bürüyürdü. Soyuq dözülməz idi, donurdum. İki əlimlə boşlugu baglamaga çalışdım ki, girməsin. Ama mümkünsüz idi. Çox agrınırdım. Yenidən evə qayıtdım. Artıq gec idi. Yatagımda uzandım. Həmişə üzü üstə yatmaga adət etmişdim. Ama bu dəfə agrıdan yata bilmirdim, tez çevrildim. Bütün yatagım qan içində idi, gecəni yata bilmirdim. Əllərimlə bu boşlugu sarımışdım. Səhər açılar- açılmaz tez qalxıb geyindim. Bir daha güzgüyə baxdım. Çox solgun bir simam qalmışdı. Cismən çox kiçilmişdim. Mən artıq ruhən yox idim. Ama belə olmazdı. Çarə tapmalı idim. Ürəksiz heç vaxt yaşaya bilməzdim. Vaxt itirə bilməzdim. Evdən tez çıxdım. Sanki yoldan keçənlər hamı mənə baxırdı, artıq gücüm qalmamışdı. Mən ürəksiz yaşamagımı özümə bagışlaya bilməzdim. Yaxınlıqdakı agacın altında oturdum. Birdən titrək bir səs eşitdim. Bu yanımda oturan yaşlı bir qocanın səsi idi. " HərDən Ürək Oooo Qədər sevir ki, böyüməyə başlayır. Sevgi böyüdükcə ürəkdə böyüyür, və sonunda partlayır, yerə düşür. Həmin dəqiqə hiss eləmirsən, bir müddet sonra boşluq böyüyür və agrıları hiss edirsən" dedi və mənə baxdı. " Bəs nə vaxt bu boşluq dolacaq?" Deyə qorxuyla soruşdum. O sənin sevginin böyüklüyündən asılıdır, amma dolacaq. Esla yeni ürək axtarma tapmazsan!!! Sənin " VAXT" dərmana ehtiyacın var. Sen onu axtar deyə cavab verdi.