Insan yasa dolduqca her seyi anlamaga baslayar ve heyati derk etdikce ozunde qiymetlendirme bacarigini formalasdirar. Etdiyi sehfleri boyumus haldaki penceresinden seyr edib ozune guler ve mende bunlari etmisem deyer . Zamanla Sahib oldugu butun menevi keyfiyyetleri qorumaga calisar ve bu temel uzerinde heyatini davam ederek basqalarinin bu yolda getmesini temin eder. Eger kamil insandirsa! Tebii ki, bu her bir insana nesib olmur. Muasir dunyamizdaysa bu metlebler insanlara gunu-gunden daha da yadlasir ve bir keyfiyyet olaraq oz deyerini itirir ...

-Kicik Yaslarimdan atam,anam hemise mene ozunden boyuklere hormet etmelisen deyerdi.Ilk vaxtlar bunu men tam anlamirdim. Ustelik bir az ozume heqaret olaraq qebul edirdim ki,qarsimdasi mene soyse belemi men ona hormet edecem?! Ancaq iller kecdikce ne demek istediklerini anlamaga baslayirdim. Boyuk danisarken onun sozunu kesmemek,eger sen oturmusansa ozunden bir boyuk iceri daxil olursa ayaga durub ona hormetle salam vermek,aranizdaki mesafe coxdursa o senin yanina gelmemis senin onun yanina gedib el verib gorusmen,sene meslehet verirse onu sonadek dinlemen,yuksek sesle danismamaq, ve s bu ve buna benzer cumleleri hemise esiderdim. Artiq men ozumden boyuklerle reftarimda ilk once atami anami goz qabagima getirerdim. Fikirlesiridm ki eger men kiminse valideyinine ve ya baba ,nenesi ve s. Saymamazliq hormetsizlik etsem eyni sey menim ata anamada edile biler. Bir novu vicdan rahatligi ve insani deyerleri qorumaq namine daim nezaketli ve sebirli olmaga calisardim ...

-Artiq ozumu bu keyfiyyetlere sahib bir insan olaraq yetisdirirdim.Hiss edirdim ki ,bu zaman insana heqiqeten hormet edirler . Atamin bir sozu hec vaxt yadimnan cixmir. O deyerdi ki sen hec vaxt ozunu pisle muqayise etme,deme ki o niye bunu edir men etmeyim? Eksine yaxsilari tap,ozunu onlarla muqayise et onlara oxsamaga calis ve yapma bir insan olma semimiyyetini qoruyaraq ozunu yaxsi bir insan kimi yetisdir Bu zaman sen heyatda heqiqi bir insan kimi yetiseceksen. O sozler hec vaxt yadimnan cixmir . Heyatda cetin anlarimda cox komeyib yetiB. Heqiqetende yaxsi insan olmaqdan kime ziyan gelib ki? Eksine mence insan yaxsi olmagi bacarirsa ozunu heqiqeten xosbext hiss ed ebiler,cunki etraf terefinden daim qiymetlendiren ve hormet edilen bir insan statusudur bu . Yeqin ki,bele bir seyi ozunden uzaqlasdirmaq ucun ya heqiqeten agilsiz olmaq lazimdir,ya da ki axmaqligin zirvesini feth etmek. Ancaq yene de atamin bir sozu hemise qulagimda seslener ve mene istiqamet verer. Yaxsi adi qazanarkende vicdani temiz ve halal yolla qazanmalisan. Saxtakarliqla ve ya her hansisa cirkin bir yolla bu ada yiyelenmek sen sadece bir omur boyu ozunu aldatmis olarsan. O hemise deyerdi ki bir insana yaxsiliq ederken bunu olsende dile getirme qoy o bunu qiymetlendirsin ve sene tesekkur etsin yoxsa sen bunu dile getirsen onu utandirmis olarsan ve etdiyin her nedirse ucuzlasdiraraq ozunu gozden salarsan. Ozune hec vaxt terif etme qoy sende terife layiq bir sey varsa bunu etrafin dile getirsin ,ozune terif yagdirsan bil ki bir sehnede komediya sehnesinde obrazin ozunu gulus hedefine cevirmesi kimi sende ozunu gulus obyektine cevireceksen ve sene sadece gulecekler. Buna gore de men her daim ehtiyyatli bir sekilde tutdugum her emelin mesuliyyetini ozumde hiss ederek hereket edirdim ve bu menim daim vicdanimin rahatligini temin edirdi ...

-Heyf ki ,men bunlara emel ederken etrafimdaki heyat tamam basqa istiqametde inksaf edirdi. Gorurem ki her sey gunu gunden deyisir .Men esitdiklerimi ve bildiklerimi heyatda insan emeli olaraq gore bilmirem . Genclikle boyukler arasinda olan ucurum meni dehsete getirirb ezen. Insanlar artiq bir-birlerine salam vermeyecek hala gelibler. Daxillerdeki kin kuduret,paxilliq edavet bir sozle insani utandiracaq butun hisler bas alib getmekdedir .Bezen Ele seyler gorurem ki ,utancdan bilmirem ne edem. Halbuki o hereketi eden men olmasamda iki qat ezabini cekirem. Cunki bilirem ki sehfi eden sexse yaxinlasib nese demeye calissam meni ele borclu cixaracaq ki en gunahkar insanlar bele menim yanimda kolgede qalacaq. Halbu ki menim tek istediyim hemin insana etdiyi yanlisi duzeltmesini meslehet etmek olacaq ... Bezen ele sehnelerin sahidi oluram ki,ureyimde nifret hiss hec olmasada nifret etmeye heves yaranir mende! Cunki bu bir ezabdan dogan teleb kimi rumu mecbur edir ve dusuncelerim vicdanimla muharibe aparir...

-Iki gun evvel yasadigim bir hadise meni helede dusundurur. Cavab tapmaq isteyirem ,ancaq alinmirmcunki cavab insanlarin meneviyyatindadir. Insani daxili alemi bir guzgudur ve menzere iceride yoxdurse sen ne qeder ideal donuna girsende gorunen mencere oz saxtaligi ve curukluyuyle secilecek. Mend ebu lazimsiz menzerenin sahidi olmusdum . Her gun oldugu kimi avtobusda derse gedirdim. Yene de sixliq idi. Bir az da fikirli idim. Etrafima fikir vermirdim. Ayaq uste durmusdum. Dayanacaqlarin birinde 60 yaslarinda bir qadin elinde torbasi ile avtobusa minmek isteyirdi. Esen elleriyle bir yere tutunub iceri daxil olmaq isteyirdi.Yaninda olanlar ona komek etmek evezine ozlerine yer elediklerini gorurdum. Yaxinlasib elinden yuku aldim . Iceri o qeder sixlasmisdi ki surucunun yaninda qaldiq. Donub arxaya baxdim. Yerler hamisi dolu idi. Ayaq uste de her kes bir birine yapismisdi. Xeyli sayda genc eylesmisdi yerlerde. Hec kesinde durmaq fikri yox idi. Ureyimden birine qalxib yenirini yanimda ayaq uste zorla duran qadina vermesini demek kecdi, ancaq birden ayilib etrafa baxdim ki ayaq uste kifayet qeder yasli insan var . Verseydiler onlara vererdiler deye deyirdim ki ,birden surucu eylece berk basdi . Qolundan tutdugum qadin bir anda elimden cixdi ,one yixildi. Basi pencereye zerbeyle deydi. Bir anda ozumu itirdim. Cox qorxdum. Tez onu qaldirdiq, qasi partlamis qan uzuyle bir idi. Bir anliq dalginligimin ucbatindanmi olmusdumu bu yoxsa soferin ehtiyatsizligindanmi bilmirdim. Bir neferin komeyi ile onu ehtiyyatla dusurduk . Yaxsi ki ,yaxinliqda aptek vardi. Ilk yardimi orda eledik ancaq qasi cox pis veziyyetde idi tikis atilmali idi hemde Qan kesmirdi. Onu taksiyle yaxinliqdaki xestexanaya apardim. Orada qasina 3 tikis atdilar. Sonra telefonuyla ogluna zeng etdim ve yaxinlari narahatliqla bir saat sonra orada topasdilar. Her seyi etrafli nece olmusdusa danisdim. Sonra her biri ayri ayriliqda mene etdiyim komekliye gore tesekkur etdiler. Bu her bir insanin borcudu deyib bir az sohbetden sonra onlarla sagollasib getdim.

-Yolda gederken fikrim qarmaqarisiq idi. Ozume durmadan sual verirdim ki,niye bu veziyyet yaranib ne sebeb olub buna? Orada eylesen gecnlerin atasi anasi yoxmudur goresen?Onlarin boyukleri eyni ve ya basqa buna benzer bir hali yasasa xos gelerdimi? Bir az haqli yonden baxmaga calisdim onlara ki,belke biri xestedir,hali yoxdur ve ya umumen ele bir veziyyetdedir ki otumaga mecburdur ! Sonra yadima dusdu ki,men ozum qizdirma icinde yaniram ve halimda yoxdu amma derse getmeye mecbur oldugum ucun bu gun yollardayam ve ikinci dayanacaqda yerimden qalxib dayanacaqda avtobusa minen bir orta yasli xanima ye vermisdim . Eve gedirdim artiq. Catarken dayanacaqda iki sevgili el elese tutmusdular. Men duserken ikisinin qacaraq mindiyini gordum. Bos yerde eylesdiler. Qiz basini oglanin sinesine qoyub fikire getdi. yeqin ki, yollari uzaq idi! Sonra avtobusda ayaq uste duranlara baxdim. Coxu yasli orta yasli insanlar idi. Bir az dusundum saatlar evvel yasadiqlarima nezer saldim ve gordum ki ,bu ele bir ucurumdur ki ,bunun qarsisinda ne men ne de bir basqasi dura biler. Ancaq bir tufani ki insanin ozu yaradib ozunu mehv edirse yeqin ki,bunun neticelerine de ele buna sebeb olan o insanlarin ozleri qatlanmali olacaq.
-Derin bir konks otrurerek evime dogru gedirdim,gederken bele gelecek haqda fikirlesirdim ve bize oyredilen heyati gore bilmemeyin boslugunda itib-batirdim ...