Benovse ozunu derk eden gunden
anasindan daima shefqet gorur ve
anasinin dediyi sozlerle ozunun her
kesden gozel olduguna inanmishdi.
Anasinin dediyine gore, nur uzlu,
badam gozlu idi.Mekteb acilinca ise veziyyet
deyishdi. Dostlari onun gozel
olmadigini, hetta cirkin oldugunu
deyirdiler. Benovse evvel onlara
inanmirdi. Cunki her kes bir-birini
qisqanirdi. Ancaq iller kecdikce
ozunun heqiqeten cirkin oldugunu,
gozlerinin badam yox, eyri
oldugunu derk etdi. "Demeli anam
meni aldadib? Nece illerdi mene
yalan deyib?"- dusundu Benovse.
Ana sevgisi artiq nifrete donmeye
baslamishdi. Anasini gormeye gozu
yox idi.
Artiq evlenme yasina gelmishdi,
amma uzune baxan bele yox idi.
Ustelik de nece emeliyyat
kecirmesine baxmayaraq, gozleri
duzelmirdi. Hekimlerin gizli
danisiqlarini esiden Benovse kor
olacagini esitdikde az qala basina
hava gelirdi. Anasinin kicik yaslarda
ona soylediyi yalanlara doze
bilmeyib evi terk etmek qerarina
geldi.
Ancaq anasi onu qabaqlayaraq
uzaq bir yerde is tapdigini dedi ve
getdi. Qazandigi pullari bir
qohumuna gonderib qizina
baxmagi xahis etdi.
Bir nece ay sonra Benovsenin
gozleri kor oldu. Artiq qaranliq
dunyasi ile bas-basa idi. Anasini hec
dusunmurdu. Olse de vecine deyildi.
Bir gun hekimler uygun bir cut goz
tapildigini deyib, qizi emeliyyat
otagina kocurduler. Ancaq Benovse
gozunu acdiqda yene eyni cirkin
sifeti gormekden qorxurdu. Yene
de kor olmaq cetin idi. Benovse
emeliyyatdan sonra guzguye
baxdiqda sevincinden nece
qishiqirdisa...
Qarshisinda bir dunya gozeli
dayanmishdi. Uzundeki cirkinlik
temamile yox olmushdu, eyri olan
burnu duzelmishid, shapshal
qulaqlari normallashmish, samana
oxsayan saclari dalga-dalga
olmushdu. Benovse yanindaki yasli
hekime sarilib "Sanki yeniden
dunyaya geldim. Uzumde hec bir
cirkinlik qalmayib. Plastik
emeliyyati siz etmisiniz?"-deye
sorushdu.
Yasli hekim - "Bele bir emeliyyat
kecirilmedi, qizim"-deye gulumsedi.
Ananin bagisladigi gozleri kocurtduk
sene. Sen ozunu onun gozleri ile
gordun...