Hadise Bakıda baş verib. Bir
müselman qardaşımızın ailesinde.
Hadisenin şahidi olmuş qardaşımız
danışır ki, bir gün o, öz müselman
qardaşını ziyaret etmek üçün
onların evine gedir. Evde camaatın
narahat halda o yan bu yana
getdiklerini görür ve sebebini
soruşanda melum olur ki, ev
sahibinin 13, 14 yaşlı oğlu berk
xestelenib, veziyyeti çox pisdir. Biri
hekim dalınca, biri maşın dalınca
here bir terefde başını itirmiş halda
dolaşdıqları vaxt qonaq uşaqla
otaqda tek qalır ve başlayır ona Lə
İləhə İlləllah kelmesini telqin
etmeye. Uşağa başa salır ki, Lə
İləhə İlləllah de Allah seni Cennete
daxil etsin. Bir neçe defe telqin
etdikden sonra uşaq Lə İləhə
İlləllah deyir ve dünyasını deyişir.
Evdekiler artıq uşağın öldüyünden
xeber tutub uşaq olan otağa
geldiklerinde uşağın öldüyünün,
qonağın ise ağladığının şahıdı
olurlar. Lakin uşağın atası onun
dostunun üzünde keder deyil,
sevinc göz yaşları görende
teeccüblenir ve dostuna deyir:
"Sen neye sevinirsen? Menim
oğlum ölüb sen ise sevincden
ağlayırsan!"
Qonaq ona deyir:
"Men onun ölümüne sevinmirem.
Eksine men onun müselman kimi
öldüyüne sevinirem"
Valideyinleri ona etiraz ederek:
"Meger o müselman deyildi ki,
meger o kafir idi? Elbette o
müselman idi ve müselman kimi de
öldü" - dedikde qonaq onlara her
şeyi olduğu kimi başa salmağa
başladı.
"Siz meni düzgün başa düşmediniz.
Sixin oğlunuz Lə İləhə İlləllah
deyerek öldü"
Busözden heyrete gelen uşağın
atası dostuna: "Sen ne danışdığını
heç bilirsen? Menin oğlum
anadangelme lal idi! O danışa
bilmirdi!"