müsibetdir.Ehtiyac xalqi adama düwmen edir,insani heyasizlawdirir,insaf ve mürüvvetini elindan alir,qüvvet ve iradesini zeifladir.Ehtiyac wer ve fesad menbeyidir.Yoxsulluq ve ehtiyac bedbextliyina tutulmuw adam irz ve namusunu,ismet ve abrini eldan vermaya mecbur olur...Ele ki,heya eldan getdi,insanin tebieti deyiwar,kinli ve söyüw söyan olar,wadliq ona keder getirar,qem perdesi onun aqlinin üstünü örtar,huw ve feraset,zehn ve zeka azalmaqa üz qoyar.Bela bir bedbextliya mübtela olmuw adamin gördüyü bütün iwlar ve dediyi bütün sözlar xalqin gözüna pis görünar,soyladiyi bütün düzgün re'ylar,verdiyi bütün xeyirli meslehetlar özünün ziyanina qurtarar.Onu doqru daniwan sayanlar,indi yalanci ve xain hesab edarlar.Dostlarin onun haqqinda olan yaxwi fikirlari eksina çevrilar,bawqalarinin da günahini onun boynuna qoyarlar.Dövlatlilar terefindan deyilarken alqiwlanan ve te'rife layiq görülan her söz,yoxsul terefindan deyildikda nifratla qarwilanar ve tehqira layiq görünar.