Mubarize apariram. Sual
yaranir: kimin ucun? Ne
Ucun? Gecenin
qaranliginda ahuwunda
itib- batdigim musiqinin
ab-havasi onsuz da beynimin bir hissesini dondurub, butun bu
suallari ozume
vermeyecek qeder hevessizem . Bawimin
Ustundeki iwigi bele sondursrem , qaranligin
deyerini bilmek lazimdir,
gun erzinde bunu
anlamaq ucun bir qisa zaman kesiyi var, insanlar ise onu yataraq hedere
verirler. Beli, seherler gec
dururuam yuxudan,
Cunki iwigi sevmirem,
Coxlugu sevmirem,
kutlenin monotonlugunu
sevmirem.
Oyrewmemiwem,
Oyrewmek de istemirem
butun bunlara. Beynimin
tutulmuw mueyyen
hucresinde gozleri ,
qulaqlari, agzi olmayan biri var. Yawamaga caliwir,
sixilir, lakin yawamalidir.
Herden o da duwunur ki,
niye yawamalidir? sebeb nedir? Eslinde, ona
baxiram ve anlayiram ki,
hemin hucrede ozumu gizletmiwem. Qinamiram
Ozume, cunki ozum ola
bilmerem, meni mehv ederler, qeddar
insanlarin elinde bitkin veziyyete gelerem.
Sevmirem, sevdiyim halda
ise dili olmayan, mene