qarwiliq gostere bilmeyen
insanlari sevmek
isteyirem. Butun bunlar beynimdeki burulgani
daha da derin edir. Budur, uzun gitara sololari Uzerinde daha bir yol aliram, sonu ise her defe zerbin xirda
cinqiltilaridir. Ozumu
guturub getmek
isteyirem; uzaq bir mewe, kicik ve taxtadan
hazirlanmiw bir ev, gundelik az yemek.
Onsuz da qida rasionum
ele de boyuk deyil.
Etrafimda her zaman
yalniz bir insanin olmasini
isteyirdim, onu da icimde
basdirmiwam, artiq hec bir
insan bele istemirem. Bir
itim olsun, ac qalsaq da
birlikde qalaq, mene
sadiq olsun, her kes kimi o da wan-wohrete, quru gosteriwe gore meni tek
qoymasin, aldatmasin.
Her seher menim uzumu
yalayaraq yuxudan oyatsin, boynunu qucaqlayim, qalin tukleri
bedenime toxunsun. Teki
onda insan vicdani olmasin. Amma qala
bileceyemmi, ne
derecede mumkundur
butun bunlar. Pencere
qarwisinda son defe
derinden nefes alaraq
Ozunu hundur bir
qayadan awagi bowlamaq
isteyen biri kimi hiss ede
bileceyemmi.
Duwunmurem,