ondan söz ve ya bir cavab gözlə sonrada bunu eşit.Çox ağır idi.Düz olduğunu bilirdim amma yenədə inanmaq istəmirdim.Dostum mənə heçnə olmaz yaddan çıxardarsan deyirdi.Nə olsun o ancaq deyirdi ama qəlbimin sızıltısın hiss edən ki, mən idim. Artıq onun toy günü idi. .Onun adını heç vaxt söyləməyəcəyimi deyirdim. fikirləşirdim ki, sözlə desəm yenə hirslənəcəm. Amma qəlbimdə səni sevirəm deyirdim.Toy haqqında fikirləşəndə bir şey ağlıma gəlirdi, ora getmək və hamının qabağında onu neçə sevdiyimi demək istəyirdim.Bəlkə onda o mənim necə real həyatdan
qopduğumu görər.Getdimdə ama ona yaxınlaşa bilmədim.Onun o
ümüd paltarında yəni, bəyaz gəlinlikdə necə yalqız oturduğunu gördüm.Bir anlığa dondum, elə bil bir anlığa orda bir onun yalqız baxışı və bir də mənim həsrət baxışım qaldı.O məni görmürdü, mənsə nə deyəcəyimi unutdum.Ona baxdıqca ürəyim sanki yerindən çıxacaq kimi olurdu.Sonra kiminsə məni çağırdığını eşitdim.Bu dostum idi,
məni çölə çıxartdı.Hər şey qurtarıb bəsdi özünü