incitdin gəl gedək.
O danışırdı amma mən onun o baxışını yaddan çıxarda bilmirdim. Evə gəldim. Səhəri necə açdığım heç yadıma gəlmir.Ancaq gözlərim ağlamağdan qızarmışdı, yalniz bir istiqamətə baxırdım və bir sözü təkrarlayıb dururdum: axı niyə mən harda səhv elədim,harda?Bu söz içimi parçalayırdı.
Üstündün bir ya da iki həftə keçmişdi.
Onun ad günündə yaşadığı evin qarşısından keçdim.İçəridə
səs-küy gəlirdi.Dedim yəqin çox xoşbəxtdi.Belke mende artıq onun menden aldıgı real həyata qayıdım.Sonra evə gəldim dostuma zəng etdim ki, görüşək.O mənə başın sağ olsun heçnəyə fikir vermə buda keçər.Niyə dediyini bilmədim.Sonra hər şeyin necə olduğunu öyrəndim.Heç də fikirləşdiyim kimi deyilmiş:Onun yoldaşı dostumla görüşüb ona hər şeyi danışıb.Yoldaşı dostuma : “Dostuna bildir ki, onun sevgisinə ölənə qədər toxunmadım, uzaqdan sevdim, qorudum.Hər gecə o, öz sevdiyinə xəyənatdən danışarkən , mənsə sevdiyimə baxıb əzab çəkirdim.Bunları mənə o zaman dedi ki, toy gününün səhəri kasetə