baxırdıq, orda bir oğlanı ağlayan gördüyümü ama tanımadığımı dedim.O, tez baxdı ki, bəlkə o olar mənsə onun necə həyəcanla fikir verdiyini gördüm.Ondan mənimlə niyə olmaq istəmədiyini soruşanda o mənə: Sən heç seve-sevə ayrılığın nə olduğunu bilirsən dedi.Mən çox təəccübləndim və ondan mənimlə daha açıq olmağını xahiş etdim.O isə sevdiyinin ondan tez bir vaxtda müsbət cavab gözlədiyi anda mənimlə evləndiyinin səbəbini mənə dedi. Dostuna bildir ki,Sevdiyi xəstə idi.Bunu bilməsini, ona əziyyət eməsini istəmirdi. Ona görədə ondan ayrıldı.Amma hər gün onu haqqında danışırdı.Gülüşündən, onun baxışından, hətta onunla tanışlığından.Və bu məktubu dostuna çatdır.Burda yazılanları oxusun. Bəlkə artıq ona da nifrət eləməz.”.
Hə dostum bu sözləri mənə dedi.Mənsə titrəyən əllərimlə məktubu alıb yenə öz aləmimə qapandım.Və məktubda: “Sevdiyim bu dəqiqə heç nə fikirləşmə sadəcə oxu və səni necə sevdiyimi hiss elə, Hər şeyə görə bağışla. Səndən ayrıldığımız günün səhəri xəstə olduğumu