Kecmish eyyamda sher
qolkelerinin iki qudretli shahi
arasinda dushmencilik var
idi.Tez-tez bir-birine hede-
qorxu gelirdiler.Nehayet,shahin
biri obirine muharibe elan edib
onu tekbetek meydana
cagirir.Doyushe cagirilan shah
coxdan idi ki,muharibe
etmirdi.Odur ki debilqesini
sarayin cardaginda el-ayqadan
uzaq yerde saxlayirdi.Savasha
birgun qalmish shah anasindan
debilqesini getirmeyi
xahishedir.Anasi gedir,lakin cox
cekmirki,eli bosh qayidir.Oglu
anasindan sorushur:-Niye
papagimi getirmedin?Anasi
ogluna muemmali cavab verir:-
Papagi getire bilmedim.-
Ana,ndn seni basha
dushmurem.Meydanda olum-
itim olar.Yaxshisi
budurki,doyush papagimi
getirib qelebe xeyir-duasi
veresen.-Bala,igidmeydanda
oler.Ancaq doyush papagin o
qeder agir,sirli-sehrliidi ki,onu
yerinden terpetmeye gucum
catmadi.-Menim gucum
catar.Ana shah oglunun
ayaqlarinia doshenir:- Sene
and verirem halal sudume
papaga deyme!-Anacan men
shaham !Shah doyush
meydanina papaqsiz,debilqesiz
cixa