əhalisi, Allahdan qorxun! Peyğəmbərinizi incitməyin!
Bu zaman nadan bir insan dedi:
-Sən Allaha günah etmisən. Onun sənə qəzəbi tutmuşdur.
Rəhimə dedi:
-Siz peyğəmbərinizə zülm edirsiniz. Siz onun yaxşılıqlarını unutmusunuzmu? Ey Həvran əhalisi Əyyubun evindən götürdüyünüz yemək və geyimləri unutmusunuzmu?
Əyyub göyə nəzər saldı. O qəmli halda dedi:
«İlahi, əgər sənin iradə və istəyin budursa, mən şəhərdən çıxıb, səhrada yaşayaram. İlahi! Bu insanların nadanlıqlarını əfv et! Əgər haqqı tə`yin edə bilsəydilər, peyğəmbərləri ilə belə rəftar etməzdilər».

SƏHRADA

Əyyubun bəla və müsibətləri o yerə çatdı ki, Həvran əhalisi o həzrəti evindən qovdular. Onlar belə güman edirdilər ki, o, Allahın qəzəbinə düçar olmuşdur. Onlar, qəzəbin onları da tutmasından qorxurdular. Onlar, Yə`qubun yoxsul və kasıblara etdiyi yaxşılıqları unutdular.
Şeytan onların bu işini yaxşı cilvələndirdi. Onlar Şeytanın sözünə baxıb, Əyyubu çətinlik və zəifliyin əziyyətləri içərisində tənha