əhalisi öz qapılarını onun üzünə bağladılar. Bununla belə o, əlini heç kəsə uzatmadı. O, heç kəsdən kömək istəmədi.
Əyyub yoldaşının qayıtmısını gözləyirdi. O gecikirdi.
Bu dəfə Əyyubun həyat yoldaşı Həvran əhalisinin evlərində iş axtarırdı. Amma, bütün qapılar onun üzünə bağlanmışdı.
Ona görə də iki tikə çörəyin əvvəzində saçlarını qayçılayıb satmağa məcbur oldu.
Rəhmmə yoldaşının yanına qayıtdı və çörək tikəsini onun qabağına qoydu. Əyyub yoldaşının belə etdiyinin gördükdə ona qəzəbləndi və and içdi ki, əgər ayağa qalxsa ona şallaq vuracaqdır.
Həzrət o çörəyi yemədi. Çünki, Rəhimənin etdiyi işə qəzəblənib, narahat olmuşdu. Onun belə bir iş görməsi düzgün deyildi. Rəhimə çox ağladı. O daha bu işgəncə və əzablara dözə bilmirdi. Onun bu ağır və çətin yaşayışa və insanların dil yarasına dözmək taqəti yox idi. Bununla belə Şeytan ona vəsvəsə edirdi ki, yoldaşından əl çəksin. O isə Allaha pənah aparırdı. Çünki, həyat yoldaşına qarşı vəfalı idi. Onu qoruyurdu və onun rahatlığı üçün