olan imanını əlindən vermədi. Allah bütün xeyir-bərəkət və mehribanlığın mənbəyidir. Yalnız o hər şeyə qadirdir.
Bu vaxt Həvran əhalisindən iki nəfər Əyyubun yanına gəldi. Ona baxdılar. Onların biri dedi:
-Sən nə günah etmisən ki, Allah sənin başına belə müsibətlər gətirmişdir.
O birisi dedi:
-Sən nə isə xoşagəlməz iş görmüsən. Onu bizdən gizlədirsən. Ona görə də Allah səni cəzalandırır.
Əyyub narahat oldu. Niyə onlar Əyyubun etmədiyi işlərə görə onu müttəhim edirlər? O qəm-qüssə ilə onlara dedi:
-Rəbbimin əzəmətinə and olsun! Mənim yanımda yetim və zəif birisi xörək yeməyincə mən xörək yeməmişəm.
O, göyə baxdı və dedi: «İlahi! Mən sənin qəza və qədərinə razıyam. Xeyir sənin əlindədir. Sən hər şeyə qadirsən. İlahi! Mənim dərdlərimin şəfası da sənin əlindədir. Xəstəliyim sənin əlindədir. Yalnız sən mənim sağlamlığımı qaytara bilərsən. İlahi! Şeytan məni əzab-əziyyətə salmışdır».
O iki kişi Əyyubun səbir və dözümündən heyrətə gəldilər. Əyyubun sözlərini fikirləşə-fikirləşə öz