dözəcək, yoxsa küfr edəcəkdi?
İkinci gün qəribə bir hadisə baş verdi. Səmada qara buludlar göründü. İldırım çaxdı, gurultu səsləri ucaldı. Əkinçilərin biri içəri daxil oldu. Paltarı yanmışdı. Üzü alov və tüstüdən qaralmışdı. Əyyub dedi:
-Nə olub?
-Alov! Ey Allahın peyğəmbəri, alov!
-Bu daha bir müsibətdirmi?
-Hə, ey Allahın elçisi. Hər şey odda yandı. Bəla nazil oldu. İldırım əkin sahələrini yandırdı. Ey allahın peyğəmbəri, torpaqlarımız külə çevrildi. Bütün dostlarım yanıb, dünyadan köçdülər.
Rəhimə dedi:
-Dünyanın bütün müsibətləri bizə doğru gəlirlər.
-Ey Rəhmət, səbir et! Allah belə istəmişdir.
-Allah istəmişdir?!
-Hə. İndi imtahan zamanı çatmışdır. Allah bütün peyğəmbərlərinin ürəyini imtahan edib, yoxlayır.
Əyyub səmaya bir nəzər saldı. Dedi: «İlahi! Mənə səbir ver!»
O gün Əyyub öz xidmətçilərinə tapşırdı ki, onun evindən getsinlər. Mehribanlıqla onlara dedi:
-Öz ailələrinizə qayıdın. Ya da özünüzə başqa bir yer tapın! Çünki, Allah-təala məni imtahan